Aegon Targaryen VII
@aegontargaryenVII
Babası: VI. Aegon Targaryen
Annesi: Deanerys Targaryen
-Yedi Krallık tahtının gerçek ve yasal varisi VII. Aegon Targaryen
Sade Ama Etkisi Büyük
İnce Memed bu toprakları anlatan en sağlam kitaplardan biri bence. Okudukça hem hikâyeye kapılıyorsun hem de insanların yaşadıklarını daha iyi anlıyorsun. Yaşar Kemal’in dili çok sade ama etkisi baya güçlü.
Kitap hikâyesi insanın içine işliyor. Uzun ama hiç yormadı, aksine akıp gitti. Bence herkesin en az bir kere okuması gereken bir kitap.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Fazla Uzun, Fazla Ağır Ama Düşüncürücü
Açık konuşayım, kitap bana biraz ağır ve uzun geldi. Bazı yerlerde gerçekten sıkıldım, özellikle diyaloglar uzadıkça kopmaya başladım. Hikâye aslında ilginç ama akıcılık olarak beni çok içine çekmedi.
Bence sabırlı okur için değerli ama herkesin kolayca seveceği bir kitap değil.
Mutsuz son...
Dostoyevski bu romanında, hayatın gerçekten adil olmadığını derinliklerimize kadar bir kez daha hissettiriyor.
--Spoilerlı Kitap Yorumum--
Anlatıcımız Vanya, olayların tam merkezinde yer alsa da çoğu zaman sadece tanıklık eden ve acıları paylaşan bir karakterdir; dünyayı değiştirecek güce sahip değildir.
Nataşa ise aşk uğruna ailesini karşısına alacak kadar cesur, fakat bu fedakârlığın bedelini en ağır şekilde ödeyen bir karakterdir. Sevdiği insan için her şeyinden vazgeçmesine rağmen karşılığında yalnızlık ve hayal kırıklığıyla yüzleşir. Onun hikâyesi, Dostoyevski’nin dünyasında saf sevginin çoğu zaman acıyla sınandığını gösterir.
Nataşa’nın uğruna ailesini terk ettiği Alyoşa ise iyi kalpli ve saf olmasına rağmen zayıf karakterli bir gençtir. Kendi kararlarını verecek güce sahip olmadığı için babasının etkisinde kalır ve sevdiği kadını koruyamaz. Bu yönüyle Alyoşa, sevgisi güçlü fakat iradesi zayıf insanın trajedisini temsil eder.
Prens Valkovski ise romanda çıkarcılığı ve bencilliği temsil eden en güçlü figürdür. İnsanları kendi menfaatleri için kullanmaktan çekinmeyen bu karakter, başkalarının hayatlarını altüst etmesine rağmen hiçbir vicdan azabı duymaz. Dostoyevski, Prens üzerinden kötülüğün çoğu zaman cezasız kaldığını ve gücün merhametin önüne geçebildiğini gösterir.
Küçük Nelli ise romanın en masum ve en trajik karakteridir. Daha çocuk yaşta hayatın acımasızlığıyla yüzleşmiş, sevgisizlik ve yoksulluk içinde büyümüştür. Onun hikâyesi, Dostoyevski’nin ‘ezilenler’ kavramını en saf ve en sarsıcı haliyle yansıtır. Nelli, dünyada bazı insanların daha baştan yenik başladığını gösteren acı bir gerçektir.
Sonuç kitap, bitse bile etkisi uzun süre devam eder.