eylül
@aesria
"Bir sen mi onu kaybedeceğinden korkuyorsun!" Parmaklarını yüzüne öyle bir bastırdı ki yüzünü parçalayacağını zannettim. "Ben onu kaybedeceğim düşüncesiyle yanmıyorum mu sanıyorsun? Zerda, neden görmüyorsun? Neden o sadece seninmiş, sana aitmiş, o benim biraz bile umurumda değilmiş gibi davranıyorsun!" Avuçlarını yüzünden çekmedi. Ağlıyordu.
Sessizce ona bakmaya devam ettim.
"Neden suçumu yüzümü vurup duruyorsun! Neden onu senden alacak benmişim gibi benden korumaya çalışıyorsun?" diye fısıldadı güçsüzce.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Gurur Mert," dedim dudaklarımı büke büke. "Mert..." Gurur sertçe yutkundu ama hareket bile edemedi, ona uzanan elime değil, gözlerime baktı. "Gurur Zeliha'yı duymuyorsa, Mert Zerda'yı duyar." Dudaklarım büküle büküle ağlarken ona doğru ağır ağır yürümeye, elimi ona uzatmaya devam ettim. "Mert," diye fısıldadım. "Koru bizi."
"Korkmuyor musun?"
"Kaybetmekten korkma kızım." dedi içimden geçen sesi duymuş gibi. "Çünkü hayat hep en korktuğunla sınar seni. Korkma ki korkuların seni bulmasın. Yaşamak istediğini hayal et, öyle de yaşa. Yaşamaktan korktuğunu hayal edip kalan ömrünü de boşa harcama." Derin bir şekilde soluklandı. "Hem birini sevince yanında olmasa ne yazar. Sevgi bedenlere değil, ruhlara karşı hissedilen bir duygudur." Elini kalbinin üzerine attı. "Sevgi burada yaşanır." Eli kalbinin üzerinden ayrıldı. "Yusuf 3 ayrı bedenle yıllardır benim yanımda. Evlatlarımın bana olan sevgisi de babalarından bir parça değil mi bana?"