"Bana artık asker olamazsın dediklerinde hissettiğim şey çok büyüktü ve biliyorum, yemin ederim Zeliha, biliyorum çiçeğim, senin hissettiğinin yanında benimki bir hiçtir."
"Ama bak, sen hala askersin."
Yener bakakaldı.
Gülümsedim. "Belki ben de anne olabilirim, değil mi?"