M. T.
@afacaaan
514 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Hüseyin Rahmi Gürpınar 
Kuyrukluyıldız Altında Bir İzdivaç
Eserde; tek bir konu etrafında iki farklı hikâyenin aynı zeminde harmanlanmış olarak eski İstanbul semtinde geçen, bir yanda mahalle sakinlerinin ilişki ve iletişimleri diğer yanda ise aynı konu temelinden filizlenen mektuplaşma hâlinin neticesine varıncaya değin farklı bir olay aktarılmaktadır.
• - ... Sanki bu dünyaya bir kuyrukluyıldız çarpacakmış da hepimiz tuzla buz olacakmışız...
- Bedriye Hanım teyze... Kuyruklu bize ne vakit çarpacakmış?
- Önümüzdeki mayısın bilmem kaçında... Sabaha karşı çarpacakmış diyorlar.
- Çarpacağını böyle günüyle saatiyle nasıl biliyorlar? Kuyruklu filan günde filan saatte çarpacağım diye bu dünyaya telgraf mı göndermiş?..
- İnanmayınız... İnanmayınız...
- Yalan değil... Yalan değil... (Sayfa 5)
• ... Çünkü insanlar her felakete cehaletleri sebebiyle uğramışlar ve hâlâ uğramaktadırlar. ... (Sayfa 29)
• ... Meğerse bir kız için dama çıkmak epey ayıpmış... Bu memlekette kızlar için ayıp olmayan ne var acaba?.. (Sayfa 65)
• ... Çeşitli ırklar arasında değil aynı millet içinde, hatta aynı aile fertleri arasında bile emellerde ne derece anlaşmazlık, menfaatlerde ne kadar açgözlülük hüküm sürdüğü ortaya çıktı. Meğerse âdemoğlu hileden ibaretmiş. ... (Sayfa 82)
• ... ben sizi sevdim. Seviyorum. Ve hayatım boyunca seveceğim... Bu bir emrivaki. ... (Sayfa 97)
• Aşk denilen şey meğer ne şiddetli bir ruh fırtınasıymış! (Sayfa 105)
Komşu kadınların iletişimleri; camdan, balkondan kurulan iletişim eski zamanların sıcaklığını hissettirmesinin yanı sıra yüzümde samimi bir gülümseme peyda etmesine vesile oldu.
Diğer yanda İrfan Bey'in kadınlar hakkındaki düşüncesi, eylemleri ile başlarda kendisine pek ısınamamış olsam da, ansızın gelen bir mektup ile kendisini bir anda içinde bulduğu duygusal dengesizlik içinde süregelen
Kuyrukluyıldız Altında Bir İzdivaçHüseyin Rahmi Gürpınar · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202525,5bin okunma
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Muallim Naci 
Ömer'in Çocukluğu
Eserde; Ömer'in sekiz yaşına kadar olan yaşantısının çarpıcı yanları, yine küçük bir çocuğun ağzından anlatılırcasına bir duygu yoğunluğu ile aktarılmaktadır.
• Bir felaketzedeyi en fazla, teselli eden ağlatır. (Sayfa 5)
• İyi adama herkes acır. Bahtiyar sayılmasın mı o insan ki ölümü, millettaşı olmayanları da üzer. (Sayfa 10)
• "Bir damla gözyaşı, ebedi saadetin vesilesi olabilir." (Sayfa 11)
• Demek ki ben kendi evimde oturmak, şu kadarcık olsun kimseye yük olmamak istiyormuşum. "Benim varlığımdan şikâyet eden bulunmasın!" diyormuşum. (Sayfa 15)
• "Ey gönlü aşk derdinden uzak kişi, gönlümü aşka salıp allak bullak ettin." (Sayfa 17)
Ömer'in; annesi, babası, abisi, komşular, çevreden insanlar, tanıdıkları ve tanımadıkları çerçevesinde; yaşadıklarını, kendisinde iz bırakan anılarını, acı tatlı bir tebessümle okumak huzurlu hissettirdi. Eski İstanbul sokakları, yapılan öyküleme sayesinde insanın gözünde canlanır nitelikteydi.
Buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederim.
Yaşar Kemal 
Tek Kanatlı Bir Kuş
Eserde; Yokuşlu Kasabasına posta müdürü olarak atanan İstanbullu Remzi Bey'in, eşi Melek Hanım ile yola koyulmaları ve kendilerini bekleyen durum karşısında içlerinde en baskın duygu olan korku duygusu eşliğinde başlarından geçenleri okuyoruz.
• Bir tuhaf insanlar şu Anadolu insanları. Tuhaf tuhaf, çok tuhaf. (Sayfa 9)
• Kim bilir, bir insanın iyilik mi kötülük mü, dostluk mu düşmanlık mı düşündüğünü şöyle yüzüne bakınca, kim bilir? (Sayfa 11)
• Tanışmadan görüşmeden bir insan bir ıssız ada gibidir. Tehlikelerle doludur. (Sayfa 12)
• "... Bu kasabadan çıt çıkmıyor. Bir şey var bu kasabada. Bir hal gelmiş bu kasabanın başına. Belki de kötü bir şey. ..." (Sayfa 28)
• "... Burada hayat yok ki..." (Sayfa 45)
• Melek Hanım'ın çok hünerleri vardı çok! Şu insanlar, şu kadınlar içinde bir hünerli kişidir Melek Hanım. (Sayfa 68)
Remzi Bey ve Melek Hanım'ın ilişkisi, iletişimleri, birbirleri hakkındaki düşünceleri şu kısacık eserde fevkalade yerinde ve yeterince bahsedilmişti ve fazlasıyla beğendiğimi belirtmek isterim.
Zeliha ve Hüsam karakterleri bir gariptiler. Buna rağmen renk kattılar hikâyenin bir kısmına.
Buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederim.
Eric Emmanuel Schmitt 
Madam Pylinska ve Chopin’in Sırrı
Eserde; dokuz yaşında Chopin ile tanışan bir çocuğun piyanoya ilgi duymaya başlaması ile, yirmi yaşında bir delikanlıyken Madam Pylinska ile yollarının kesişmesi neticesinde; müzik vesilesiyle hayatı yaşamasını, yaşamdan dersler almasını ve yaşamı öğrenmesini okuyoruz.
• Onun ışığı, huzuru, şefkati eksikti. Dokuz yaşımı kutladığımız bir bahar öğleden sonrasının bende bıraktığı iz; tesir ve yara arasında gidip geliyordu. (Sayfa 12)
• "... Müzik her şeyden evvel bedensel bir deneyimdir. Cimriler sadece kulaklarıyla dinler, lakin siz cömert davranın. Tüm vücudunuzla dinleyin." (Sayfa 15)
• "Ben sizden çok şey öğreniyorum... Sadece müziği değil. Hayatı öğreniyorum." (Sayfa 46)
• "Açığa çıkarılmaması, sadece etrafında vakit geçirilmesi gereken sırlar vardır. Onların size eşlik etmesiyle daha iyi olursunuz." (Sayfa 52)
• "Bu hafta için bir tavsiyeniz yok mu? Nasıl çalışmalıyım?"
"Tek bir tavsiye: Düşünün."
"Neyi?"
"Kapıyı. Dar kapıyı. Tek kapıyı. İstediğiniz yola çıkan kapıyı."
"Anlamıyorum."
"Chopin müzik kapısını seçmişti. Callas şarkıcılık kapısını seçmişti. Sizin kapınız hangisi?"
"Tek bir kapı mı var..."
"Mükemmelliğe erişmek istiyorsanız, tek bir kapı var." (Sayfa 61)
Eric karakterinin, Madam Pylinska ile dersleri neticesinde gelişimi inanılmaz güzeldi. Hayatı anlaması, kendisi anlarken bizim de bu yolculuğa eşlik etmemiz çok hoş bir deneyimdi.
Aimée karakterinin hikayesi de esere renk katmasının yanı sıra, Eric için de bizim için de okuma zevkimizi güçlendiren, merak duygusu uyandıran bir ekleme oldu.
Buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederim.
Eric Emmanuel Schmitt 
Oscar ve Pembeli Meleği
Eserde, on yaşında lösemi hastası bir çocuğun ebediyete yolculuğu esnasında kaleme aldığı yazılarla; farlındalığına, düşüncelerine, ümitlerine, yaşamına misafir oluyoruz.
• "... Hayatın ne kadar kırılgan, hassas ve geçici olduğunu unutuyoruz. Sanki ölümsüzmüşüz gibi yaşıyoruz." (Sayfa 14)
• "... Her zaman bir çözüm vardır Oscar, mutlaka bir çıkış yolu bulunur. ..." (Sayfa 23)
• Sana yazmayacağım çünkü çok üzgünüm. Peggy ve ben, bir ömrü birlikte geçirdik ve şimdi yatağımda yalnız, kel, güçsüz ve yorgun yatıyorum. Yaşlanmak berbat bir şey. (Sayfa 66)
• "Yalnızca Tanrı beni uyandırabilir." (Sayfa 72)
Oscar küçücük ama aklı başında, çok güçlü bir çocuk. Bir çocuğun ağzından yazılan bu eser öyle dozunda kaleme alınmış ki, böylesi bir yolculuk kitabını bile yüzünüzde hüzünlü bir gülümseme eşliğinde okuyabiliyorsunuz.
Rose Anne, Oscar için nasıl anlamlı bir eşlikçiyse; Oscar da Rose Anne için aynı şekilde bir destekçiydi. İletişimlerini okumak çok iyi hissettirdi.
Buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederim.