Tarih alanı ile orta okuldan ansiklopedi ile tanıştım, Tarih öğretmeni olana kadar hayatımın hiçbir evresinde öğretmen olmayı hayal etmedim. Bundan dolayı da Subay ve sonrasında Afad personeli oldum. Biri çocukluk aşkımdı diğeri de gönülsel bağla başlayan bir durumdu. Lise’de tarihe olan ilgim yine çok üst seviyedeydi. İlk olarak antropoloji bitirdim, bu dönemde de tarih kitaplarını akademik düzeyde okumaya başlarken, 2013’te Ege Üniversitesi tarih bölümüne girdim ve bitirdim. Yetmedi dergi çıkardık, ekip içersinde 6 tane akademisyen de çıktı. Kendim Afad’da iken soru bankaları da çıkardım, KPSS ile ilgili setler de hazırladım. Bitmedi Ege de arkeoloji de okumaya başladım ve Genel Türk Tarihinde de yüksek lisansa başladım. Şimdi uzun uzun hikayeyi anlattıktan sonra şuna değineceğim, yeni yetme amiplerin ve üniversite demeye dilimin varmayacağı çöp tenekelerinde okuyan oestoslamertosların tarih alanı ile ilgili ahkam kesmeleri beni çıldırtıyor. Çoğunun okuduğu itlere bakıyorum zamanında feto pçinin finansörlüğünde bu ülkede; Türk, Atatürk ve Cumhuriyet düşmanlığı yapmış kansız köpekler olduğunu gördüm. Ayrıca hurafe sıkmaktan başka bir halta yaramayan engılıshluh vatandaşı bir oestoslamertosun mabadından eser diye sçtıklarını okuyanları gördükçe de yok edesim geliyor. Ha bir grup daha var terör örgütü cemaat ve tarikat bağlantısı olan din diye mabadlarından sallanan kitapları okuyup, yine ahkam kesen madırları general Home çalışanları. Yemin ederim kinim dinimdir, elbet bugünler geçecek ve devran dönecek, o zaman tanrılarınız dahi hiç kimse sizi lapidusyumuzdan alamayacak. Timur’un İkinci Bağdat seferindeki güzelliği arar olacaksınız, Allaha yemin olsun ki bunların markitastanı sorulacak.
Reklam
Yaz bana..
Memleket karışmış
tuttuğun takım maçı kaybetmiş,
Saçın sakalın birbirine karışmışken,
Muhakkak yaz..
İşten çıkınca,
Sokakta bir kediye rastladığında
Gökte bulutları
belki armuda benzettiğin vakit yaz
Bulutun armuda benzemesi
nereden baksan
şaşırılacak şeydir.."
Yorgun bir akşam
Çayındaki son yudumunu içişini yaz
Eski bir şarkıda hafifleyişini anlat.
Çünkü bilirsin;
İnsanın insana anlatmadığı her şey,
Zamanla içinde ağır bir yük olur
"Yaz bana,
İçinde tarifi olmayan bir boşluk hissettiğinde,
Kaybolan çocukluğunu aradığında
Bazen huzursuzluk ciğerlerine dolduğunda,
Yalnız olmadığını hatırla
Beni hatırla
Seni nasıl sevişimi hatırla
Zira yalnızlık,
Paylaşılmadıkça katılaşan bir taştır.
Bilim ve RüyaAlıntı
Elazığ depreminden önce de sonra da ( tüm büyük depremleri yaşayan biri olarak) rüyalarımda büyük depremler görüyordum. Tabii bunda Afad’da çalıştığım evrede Maraş Depreminin tatbikatı, Antropoloji bölümü okurken 8 kredilik Jeoloji dersi ile depremleri tanımam ve bunlara yönelik makaleler ile kitaplar okumam, bilinçaltımı yönlendirme konusunda çok etkili olmuştu. Şu sıralar ise sürekli büyük bir savaş ve savaşa istemsizce girdiğimizi görüyorum. Yine bunda da etkili olan bilgiler söz konusu: Büyük güçlerin çıkar çatışmaları, 100 yılda bir büyük savaşların olması ve artık bu yüz yıl ile o sürece girilmesi, Liyakatsız insanların başa gelmeleri, Ekonomik dengesizliliğin ileri uçlara çıkması, Sosyal ve siyasal çöküşlerin ortaya çıkardığı büyük travmatik yıkımlar, Din eksenli terör örgütlerinin sayısının artması, Köktendinciliğin rahatsız edici boyutlara gelmesi, İsrail’in saldırıları, Çin’in büyümeden kaynaklı olarak sömürü pastasından pay almak istemesi, İllere sığınak yapılması yönünde talimatların verilmesi, Askeri ve Bilişim alanındaki gelişmeler vs gibi birçok etmeni bilmek ve bu alanlara yönelik okumalar yapmak sanırım bunda çok etkili oldu. İstiklal ve İstikbal çok karanlık…
6 Şubat sabahı telefonum çaldığında babam doğum günümü kutlamak için arıyor zannetmiştim. Sadece iki kelime söyledi... "Kızım deprem olmuş ama kardeşin iyiymiş merak etme" dedi... Ne olduğunu anlamayacak kadar uykuluydum, bir anda yataktan kalkıp küçük bir şey için aramazlar diyip televizyonu açtığımda dehşete düştüm.
AFAD gönüllüsüydüm ve her şeyin içindeydim günlerce yemek yiyemedim su içemedim çünkü şartlar ve gördüklerim buna izin vermiyordu. Ne olduğunu hiç anlayamadım evet bir şey vardı bir yıkım bir ölüm bir yokluk... Kimse yoktu, hiç kimse yoktu. İnsanlar elleriyle enkaz kazdı ve insanlar ölüme terk edildi... Yetişemiyorum diye çok ağladım sonsuz bir gücüm olsa ben yetişemiyorum kimseye diye çok ağladım.. insanlar bizden önce yardım istedi, sonra kefen istedi, bacı ölülerimizi bulduk, çocuklarmızı bulduk sarmaya kefen yok dediler.. beyazdan nefret ettim.. Ben bunları aşamadım ben hala soruyorum gerçekten ne oldu ne yaşadık gerçekten yaşadık mı? Evet yaşadık, hepimiz oradaydık, hepimiz öldük... Kaybettiğimiz bütün canlara rahmet diliyorum, yetişemediklerimden özür diliyorum..
Kahramanmaraş'taki enkaz çalışmalarına katılan bir genç, tüyleri diken diken eden bir olay anlattı. Gencin söylediğine göre, enkaz çalışmaları sürerken bir anne gözyaşları içinde ekiplere koştu. Kepçenin çalıştığı yerin yanlış olduğunu, çocuklarının başka bir noktada olduğunu söyleyerek adeta koordinat verir gibi yer tarif etti. AFAD ekipleri, o noktada herhangi bir yaşam belirtisi almamalarına rağmen annenin ısrarı üzerine yön değiştirdi. Bir süre sonra, tarif edilen yerde iki çocuğa da ulaşıldı. Herkes sevinçle
"Çocukları çıkardık!" diye bağırarak anneyi ararken, enkazdan çıkarılan 13 yaşındaki çocuğun söylediği söz herkesi şok etti: "Benim annem 4 sene önce vefat etti." Bu olay, depremin ardından anlatılan en gizemli ve ürpertici olaylardan biri olarak hafızalara kazındı.
#6subat #unutmadik #deprem #annelik #annesizlik
Reklam
Reklam