İrfan mektebi ve tefekkür...
Tefekkür, irfan mektebinde ömür boyu sürdürülmesi gereken bir süreçtir...
İrfan mektebi, hocalık ünvanlarıyla ya da akademik diplomalarla nihayete eren bir okul değildir; aksine ömür boyu süren, her anı ayrı bir idrak ve uyanıklık gerektiren bir gönül ve zihin yolculuğudur. Bu mektebin en mühim, en zahmetli ve en kurucu dersi ise şüphesiz ki "tefekkürdür". Tefekkür; sıradan, pasif bir düşünme eyleminin çok ötesinde, varlığın özüne bakma, kâinâttaki o muazzam nizamın her bir zerresinde bilincin izini sürme gayretidir. Bu yönüyle tefekkür, teoride bırakılacak bir kavram değil; hayatın tam merkezinde, pratik ederek yaşanması gereken bir "staj" disiplinidir. Bu stajın ne bir mesaisi ne de emekliliği vardır; o, her nefeste kalbi ve zihni uyanık tutma mücadelesidir.
Enfüs ve âfak dengesi tefekkür stajının en büyük imtihanıdır, terazinin iki amansız kefesi olan "enfüs (iç dünya)" ile "âfak (dış dünya)" arasındaki mizanı kurabilmekte saklıdır. İnsan fıtratı, bu iki alemden birine fazla daldığında diğerinin dengesini bozmaya meyillidir:
Âfakta ileri gidip enfüsü ihmal etmek... Dış dünyayı, maddeyi, somut gerçekliği ya da kariyeri ne kadar imar edersek edelim; içeride derin bir anlam boşluğu, kuraklık ve bilinç kaybı doğurur. Dışarısı ne kadar ihtişamlı olursa olsun, içerisi viraneye döner.
Enfüste ileri gidip âfakı ihmal etmek... Kendi iç dünyamıza, soyut tefekkürümüze ya da maneviyatımıza öylece gömülmek; dış dünyadaki sorumluluklarımızı, hayatın pratik gerçeklerini ve toplumsal ödevlerimizi ıskalamamıza yol açar. Bu da insanı hayattan kopuk, eylemsiz bir sığlığa iter.
Hakiki denge, enfüsteki o derin manayı alıp âfakta bir amele, bir esere, bir faydaya dönüştürebilmektedir. Biri kök ise, diğeri daldır; biri olmadan diğeri mutlaka kurur.
İfrat ve tefrite karşı dengenin
Bayrama dair…
Âfâk bütün hande , cihan başka cihandır;
Bayram ne kadar hoş, ne şetâretli zamandır!
M.Akif Ersoy
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Âfâk bütün hande, cihan başka cihandır;
Bayram ne kadar hoş, ne şetâretli zamandır!”
Mehmet Âkif Ersoy
Mehmet Âkif ErsoyKurban Bayramımız Mübarek Olsun.
"Âfâk bütün hande, cihan başka cihandır;
Bayram ne kadar hoş, ne şetâretli zamandır!"
Mehmet Âkif Ersoy
Mehmet Âkif Ersoy
Titreyen ellerimle penceremi
Açtım âfak-ı leyle karşı... Yine
Gecenin gölgeden menâzırına
İmtizâc eylemiş nücûm-ı bahâr...
Ahmet Haşim
Ahmet Haşimcevr-i Vaveyla
Çehremde acizliğin tebessümü var
Ne yapsa hayat mutlu olurum
Gözlerimi boyasın maviye uhreviyet boşluğunda süzülmek istiyorum
Zaten bu ciddiyeti hiç mi hiç anlamıyorum
Ey yapbozum velvele-i mahruzum
L'al işte afak-ı firak oluyorum
katmerleşmiş ömrümü müzeyyenleşen mısralarında zincirleniyorum
Karnavalaşmış ruhumda derin mızrağı seziyorum
Elimle tutup çekiyorum
Kan kaybediyorum
Akıyor ruhum mahluka bürünüyorum
Damarlarımdaki zemheri
bağrımdaki leyl-i vaveylayi
aydınlık merkat'iyye
En büyük loşluklar
Temaşa ile doldur Fey'alar
Nü güzel hududlar
bulaşık çehreme vurgunlar
Dimağımda sual ile dolaşıyor feyz-i ahlak
Ne vardı yerden-arşa
seçilmiş kaderi me'raşe
Ne güzel nidalar cevr'den arşa vaveylalar
Hepsini yıkayacak bir gün mahluklar
İrkiliyor vücudum
farkına ermemek için göğe aks-i seda eyliyorum
Kuyumda tutuşan beş meleği göğe azad ediyorum
Çabalıyor çabalıyor Çabalıyoru(m)!
Ufk-ı lâl varıncaya kadar aynamdan sezintimin lavları ile aydınlatıyorum
Ruhum cevr ile vaveylalar içinde nidaler eylesede
Canımı dişime taktım