İnce belli bir çay bardağı başucumda kum saati
Her kum tanesi ömürden bir gün
Yetmiş iki yerden kırılır mı bir gönlün takati
Bir öncekinden acımasızsa her dün
Katli vaciptir beklenen bu son gün.
Bassana bağrına şu yaşlı başımı
Parmakların dolaşsın saçlarımda
Erkek adam nasıl ağlarmış görsünler
Ne fark eder ha altmışında ha otuzunda
Hep kadınlar mı ağlayacak erkeklerin omuzunda.
Sözün bittiği yerdeyim gözümün önünde yüzün
Birkaç damla gözyaşı birkaç tutam hüzün
Ne kapanmaz yaraymış, birde zaman her derde devadır derler…
Oysa ben arasındayken kapanmış gök ile yerler
Sevgiden daha çok şefkata ihtiyacım
Başımdan büyük dertlerim, darağacına muhtacım
Kendime celladım ben verilecek bir başım
Elliyi çoktan aştım ama bir çocuk kadar yaşım.
Yırtılsa şu göğsüm her kaburgam bir Havva
Sura üflenmeden kapanmaz vallahi bu dava.
Hakkım varsa helal olsun, ki ram’dım emrine
Bir tek onun sevgisi merhem olurdu derdime
Ne sevdiğini söyledi ne başımı okşadı
Bir kez olsun aferin deyip, benim ile coşmadı
Adam olmaz senden derdi hiçbir gün unutmadım
Adam olmadım baba yüzünü karartmadım.
Künye
Aferin sana!” derdi anam bana, iyi bir şey yaptığımda. Daha doğrusu onun istediği şeyi yaptığımda. Daha da doğrusu, yaşadığımız köye uygun bir davranışta bulunduğumda. Neler yapmazdım ki ondan onay almak için. Anamla babam tarlaya gider gitmez sobayı harlar, güğümü üzerine koyardım. Sonra hiç beklemeden onların döşeğini, yorganını dürer, duvarın dibine üst üste dizerdim. Dokuz, on yaşında ya vardım ya yoktum. Kardeşimin biri dört, diğeri iki yaşlarındaydı. Ne muhtaç yaşlar… İlgilenilmeye ihtiyaçları vardı. Sevgiye, ilgiye de… Tıpkı köpeğimiz Karaman’ın olduğu gibi.
okuryazarkitaplar.com/33812-2
Yazarımız Nilüfer Sedef yazdı bize de okumak düşer yaşasın edebiyat
Reklam
içimden kendim de haberdar değilim. ya da saklanıp gizleniyor muyum kendimden acaba. insan kendinden nereye kaçabilir? işaret parmağımın kendime dönmesinden sonra da ellerimi yavaşça yukarıya kaldıracak olmaktan ölesiye korkuyorum. aferin bana, bastırdıkça bir yerlerden sızıp patlayacağından haberdar değilmişim gibi davranmaya devam ediyorum. iflah olmaz gıcık bir tıynet. ölürsün çünkü en azından kendine itiraf etsen.
Kendimi motive şeklim:))))
Yesssss aferin kızım sana 🖤😍😘✨ çok çalıştın başardın ve sınavlarını geçtin.. artık hayallerine kavuşmana az bir adım kaldı onu da özveri ve verimlilik ile yapacağına inanıyorum..
Sen değil bu kez kaybolmaya devam et ortadan aferin
Rüyalar hep aldatır bilirsin
Elimden tutar gibi gerçeksin
Reklam
Reklam