Kahve yapmak bana hala dünyaya etki ettiğimi hatırlatıyodu. Dokunduğum birşeyi değiştirebildiğimi,yok olmadığımı,yeryüzünde gidenin ben olmadığımı, yaşamın sürdüğünü anlatıyodu.
Dünyaya doğru bir çapa. Günler süren gecenin ardından bir mum ışığında. Yeryüzünde sürüp giden yaşama karşı bir çengel. Kıyısına vurduğum ısısız ada kumlarına yazdığım "imdat" yazısı. Bana bile duyar duymaz" içimde varmıymış böyle birşey sahiden?dedirten bir hayat belirtisi.