Ne letâfetli âfet olmuşsun
Âfitâb-ı letâfet olmuşsun
İki yıl oldu görmedimdi seni
Nûrdan serv-i kâmet olmuşsun
Tıfl idin naz ü ‘işve bilmez idin
‘İşvelerden ‘ibâret olmuşsun
Kâmil olmuş da bedre dönmüşsün
‘Âlem-i zevke zînet olmuşsun
Doyamam lezzet-i melâhatine
Başka bir zevk ü lezzet olmuşsun
Bûseden kaçma böyle bir güliver
Gül-nihâl-i zarâvet olmuşsun
Keşf-i râz etme ey Emîrî yeter
Mest-i câm-ı muhabbet olmuşsun
Dil bağladıḳ bir âfete ammâ vefâsı yok
Bulduk tabîb-i hāzıkı lâkin devâsı yok
Dönmez ‘adem diyârına ‘azm eyleyen vücûd
Varısa ol yerin gam-ı sayf u şitâsı yok
Etmez iken dirîğ kerem-i âb ü âfitâb
Gülzâr-ı ‘âlemin yine reng-i safâsı yok
Kesdim ümîdi mîve-i nahl-i merâmdan
Maktû‘ olan şecer gibi neşv ü nemâsı yoḳ
Sarf etme cem‘-i mâla yazık nakd-i ‘ömrünü
Mâlın sana kefen kadar olsun vefâsı yok
Ferş eylesen harîmine gül-pister-i huzûr
Bir gülsitân bulunsa ki hâr-ı cefâsı yok
Mir’ât-ı samte vermeli timsâl-i ab ü tâb
Bir bezm içindeki sühanın iktizâsı yok
Bir yerde eşk ü âh-ı fakîrân sorulmasa
Ol beldenin letâfet-i âb ü havâsı yok