Bir şey noksandı, fakat bu neydi? Evden çıktıktan sonra bir şey unuttuğunu fark ederek duraklayan, fakat unuttuğunun ne olduğunu bir türlü bulamayarak hafızasını ve ceplerini araştıran, nihayet, ümidini kesince, aklı geride, ileri gitmek istemeyen adımlarla yoluna devam eden bir insan gibi üzüntülüydüm.
Sabahattin Ali
Gölgesinden giysiler biçtim ömrüme Duvar diplerinde nokta insanların
Bilmez miyim gönül kendine yükken Başkalarını sevmenin acısını
Bir bağış gibi yaşardım güzelliğini Bozkırı bilmeseydim
Sana bir cümle kurdum çocukluktan
Kitaplar dolusu suç buldun bana
Ben, şu geceyi harfleyen
Sen, gündüzü başkalarından okuyan...
Şükrü Erbaş