Divanyolu dediğimiz cadde Ayasofya'dan Edirnekapı'ya kadar uzanan bir cadde olup yıllarca devletin en önemli caddesi olması özelliğini göstermiş. Şimdi de öyledir diyebilir miyiz? Sanmam.
Kitabı okudukça, caddenin surre alaylarına, beşik alaylarına, darbelere, büyük cenaze törenlerine ev sahipliği yaptığını görüyoruz. Özellikle cadde üzerindeki 2. Mahmut Türbesi içinde medfun kişilerin hikayelerini okudukça o dönem içsellesiyor, şimdiki keşmekeşi unutuyor insan.
Divanyolu'nun hikâyesini okurken İstanbul'un tahribatının güncel bir mesele olmadığını da çok fazla örnekle gösteriyor yazar bize.