Yaşamak, sürekli bir değişim hali içinde olmaktır. Bu değişim hem fiziksel hem zihnen mümkündür. Bazen bu değişime çevre faktörü etken olur, bazense insanın kendi benliği... Aslında insan değiştikçe hikâyesini geliştirir. Geliştikçe de çok şey öğrenir. Öğrendikçe de kalabalığın gürültüsünde yaşamaya mahkûm olmak yerine yalnızlaşır. Bunları neden anlattığımı sorgulayabilirsiniz. Anlatıyorum. Çünkü "Metamorfoz" ağaçlaşan bir adamı anlatan öyküsüyle tüm gerçekliği okuyucuya sunuyor. Varoluşsal sorunlarımızı ve modern dünyanın ruhumuzu nasıl öldürdüğünü âdeta bir tokat gibi yüzümüze çarpıyor.
Peki bunu nasıl yapıyor?
Küçük yeşil ben ile beliren bir hastalıkla...
Hastalıkların hayatı etkilediğini hatta ilerlediği evrede bizleri insanlardan soyutladığını biliyoruz. Hüseyin Bey de bunu biliyor. Biliyor tabi ki... Ama hasta değil ki. Sadece küçük bir beni var. Bilinçli davranıp benler çıktığı gibi kendisini izole ediyor ve hastalığının çaresini bulmak için yola çıkıyor. Çıktığı bu yolda yalnızlığıyla başa çıkmak zorunda kalıyor. Bir gün yeşil benlerin küçük ağaççıklar olduğu anlaşılıyor. Üstelik bu ağaçlar giderek büyüyor ve kökleri organlarına yayılıyor.
Peki böyle ilginç bir hastalık dikkatleri çekerken Hüseyin Bey'in hikâyesi nasıl gelişiyor? Kitabı okuyarak öğrenebilirsiniz.
Merhaba arkadaşlar
Bugün sizlere benim açımdan farklı bir okumayla geldim. Metamorfoz kelime anlamı kısaca başkalaşım ve değişim olarak bilinmekte. Ben bu kitabı okurken, okuyanlar da bilir, hatırlatayım #kafka nın #dönüşüm kitabını çağrıştırdı.
Bu kez kitabımızın kahramanı böceğe değil elbet , vücudunun her yeri minyatür bir ormana dönüşüyor, çok ilginç değil mi?
Kısaca konusundan bahsedeyim, Hüseyin Bey kendi hâlinde pek sosyal olmayan içine kapanık, iş yerinde de işle ilgili bir konuşma olmadığı sürece kimseyle fazla dialog kurmayan işine odaklı, ev de eşiyle ve iki çocuğuyla vakit geçirmeyi seven biridir. Bir gün vücudunda küçük yeşil lekeler oluştuğunu fark eder, ben zannederek önemsemez fakat gün geçtikçe çoğalır. Birçok doktora gider bir sonuç alamaz. Bu arada iyice çoğalır minyatür ağaçcıklar yeşillikleri gözlemler. Daha sonra ne mi olmuş??? okuyun efendim.
Yazarımız bizi fantasik bir yolculuğa çıkarıyor
Metamorfoz, yalnızlaşma, tükenmişlik ve yetersizlikle çevrelenmiş modern çağda ancak kendi içine kapanarak yaşamına devam edebilen günümüz insanlarının öyküsünü anlatıyor.
Ben severek okudum naçizane tavsiyemdir.
Bu güzel kitabı sevgili @tozsuzyapraklar Moderatörlüğünde @ruhver_barengi kaleminden @inkilapkitapevi den okudum. Çok teşekkür ediyorum
#metamorfoz #okudumbitti #inkilapkitapevi
#tozsuzyapraklar
#masalkitapligii
#glcnkitapligi
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Merhaba canım arkadaşım. N’aber? Görüşmeyeli nasılsın?
Bir gün vücudunun herhangi bir yerinde tıp literatürlerinde bile ismi geçmeyen bir hastalık çıktığını öğrensen, ilk tepkin ne olurdu?
Allah korusun..
Farzedelim ki böyle bulaşıcı olup olmadığını bile bilmediğin hastalıktan dolayı ailen seninle aynı masada oturup yemek yemek ister miydi? Senin yemek yediğin tabağı temizlenmesine rağmen ailen o tabaktan yemek ister miydi? Sağlıklı günlerinde her şeyini paylaştığın ailen, günden güne senden uzaklaşır mıydı? Bunu düşünmek bile insana acı veriyor öyle değil mi?
İşte kahramanımız Hüseyin beyin başına gelenler aynen böyle olur...
Hüseyin beyin hayatında her şey yolunda giderken bir gün sabah uyanır ve vücudunun bir yerinde yeşil benekler görmesiyle kabus dolu günler başlar... Kapı kapı doktor gezerler ama derdine çare bulamazlar... Çünkü dünya da belki de milyonda bir görülen çok nadir hastalıklardan biridir. Gün geçtikçe yeşil benekler büyüdü büyüdü, önce bitki, sonra küçük minyatür ağaççıklar ve sonunda tüm vücuduna yayılarak orman oluşur.. Neydi bu garip hastalık.. Hüseyin bey yürüyen orman mı olmuştu? Ya da yaşayan orman mı desem daha doğru olurdu acaba? Bilemedim şimdi
Hüseyin beyin tüm hayatı alt üst olmuştur. Hastalığın verdiği buhranla baş edemiyorken, ailesinin yaklaşımı ve çevresindeki insanların ondan faydalanmaya çalışması çaresizliğinin tuzu biberi olur... Adamcağız kalabalık içinde ama yapayalnızdır.. Onun bu yalnızlık hali nedendir bilmiyorum.. Bana Kafka’nın Dönüşüm kitabındaki Gregor Samsa karakterini hatırlattı...
Yazarın yayınlanan ilk öykü kitabıyla Türk edebiyatına merhaba demiş.. Yazar muhteşem akıcı kalemiyle bir tutam mizah, bir tutam dram ve bir tutam fantastik edebiyatın pek çok unsurunu harmanlayarak yazdığı hikayesiyle çağdaş
Hüseyin Bey; iki çocuk babası, eşini ve çocuklarını seven, onlarla vakit geçirmekten hoşlanan bir aile babasıdır.
Her gün kurduğu alarmdan, bir dakika önce uyanan, işinde titiz, iş harici sohbetleri vakit kaybı olarak görür.
Bir sabah uyandığında vücudunda yeşil bir ben görür. Çok önemsemez bu beni. Bir süre sonra üzerindeki yeşil benlerin sayısının artmaya başladığı endişe ile görür. Eşi ile gittikleri doktor, yaptığı testlerden sonra herhangi bir hastalık belirtisi bulamaz ve stresten uzak durmasını, vitamin almasını tavsiye edip, 10 gün sonra tekrar kontrole gelmesini ister. Bu sürede vücudunun her yerini sarmaya başlar artık yeşil benler. Gittikleri doktorlardan bir sonuç alamazlar. Bu benler içinde zaman geçtikçe küçük ağaççıklar oluşmaya başlar.
Evlerine gelen patronunu bunu fırsata çevirmeleri gerektiğini söyler.
Patronunun bulduğu fırsat neydi?
Hüseyin Bey, bu teklifi kabul edecek mi?
İşyerlerinde ya da bir grup insanın bir araya geldiği herhangi bir ortamda hep böyle olmaz mı? Birileri popülerdir birileri de ezik. Bazıları sürekli dinlenir, bazılarının ise sözü kesilir. Kimi herkesi etki altına alır, kimileri hiç umursanmaz.
Merak böyle bir şeydir işte, kılık değiştirmeyi çok sever. Bazen, "geçmiş olsun" diyerek bir acının karşısında duyulan gizli sevincin üzerini örter. Kimi zaman içi kin ve kıskançlıkla kavrulan birinin gülümseyen dudaklarından, "hayırlı olsun" diyerek doğar.
Bazen sanal bir cetvel hayal ediyordum: Sevgi Cetveli. Yani ben öyle adlandırıyorum ama Dostluk Cetveli, bir başkası da İyilik Cetveli diyebilir.
Ruhver Barengi, yayımlanan ilk öykü kitabı Metamorfoz ile gündelik hayatın tekdüzeliğinde sıkışan okurları fantastik bir yazınsal yolculuğa çıkarıyor.
Metamorfoz, yalnızlaşma, tükenmişlik ve yetersizlikle çevrelenmiş modern çağda ancak kendi
Sadî Şirâzî - Bostân ve Gülistân
Bostan ve Gülistan, İran edebiyatının önemli şâirlerinden biri olan Sadî Şirâzî’ nin kalemiyle hayat bulmuş nadide bir başyapıttır. Okumayı düşünenlere bilhassa Beyan yayınlarını tercih etmelerini tavsiye ederim. Baskısı, kâğıt düzeni, kapağı, kalitesi, çevirisi filhakika muazzam. Kitaplığımda da çok şık durduğunu belirteyim.:) Bildiğim kadarıyla da orijinaline sadık bir çeviri. Ayrıca da her iki eserinin tek cilt halinde hazırlanmış hali.
Bostan; manzum(şiir) şeklinde Gülistân ise; manzum ve mensur yani şiir ve düzyazı karışık olarak yazılmıştır.
Sadî Şirâzî; Bostân’ın giriş bölümünde dünyayı dolaştığı halde Şirâz insanı kadar saf ve temiz bir halk görmediğini ve onlara, yolculuğunun dönüş hediyesi olarak bu eserini yazma gereği duyduğunu hoşça dile getirmiştir.
Gülistân ise; Bostân’dan bir yıl sonra yazılmıştır.
Sadi, Gülistan kitabını yazma sebebini de “Okuyanların gözlerini sevindirecek, içlerini ferahlatacak bir kitap yazmak istiyorum… Sonbaharın rüzgarının ilişmediği, feleğin dönüşüyle baharı hazana çevrilmeyecek bir kitap…” diyerek söz eder.
Eserin giriş kısmında eserin yazılış tarihi başlığı adı altında Sâdî’nin söylediklerine dikkât çekmek isterim. Diyor ki: “ Bağışlayın dostlar! Mükemmel eser yazmak takdir edersiniz ki hayli zordur. Denize bakın lütfen; içinde inci olduğu kadar sedef de vardır. Şimdi de bahçeye bir göz atın; nice serviler yanında o denli bodur ağaççıklar bulunur. Ben fazilet ve üstünlük sermayemle nazlanmıyorum. Tersine eksik ve kusurlu yönlerimle size sığınıyorum. Kıyamet günü Allah’ın; kötüleri, iyilere bağışladığını duydum. Siz de şu aciz eserim karşısında bir kusur bulursanız, lütfen böyle davranın. “ diyecek kadar da kendini bilen, mütavazı...
Hemen sonrasında Allah’a, Peygâmbere, Dört Halife’ye
Bostan ve Gülistan1000Kitap
Denize bakın lütfen;içinde inci olduğu kadar sedef de vardır. Şimdi de bahçeye bir göz atın; nice serviler yanında o denli bodur ağaççıklar bulunur....