weltschmerz.
@agalloch
Ben olumsuz mutlağım, hiçliğin cisimleşmiş hâliyim.
15 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Çok büyük bir gelişmeydi hafıza kaybım.
Hatırlamamak, unutmak, en sert içkilerin karışımından daha sarhoş etmişti beni. Kendimi güçlü hissediyordum. Ama asla, herhangi bir kavgada ihtiyaç duyulan türden bir güç değildi bu. Sadece güçlüydüm. Ölümsüz, sonsuz. Doğumu ve ölümü olmayan bir varlık gibi.. Unutmanın sahibine böylesi güven veren bir silah olduğunu tahmin edemezdim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
''Deus est anima brutorum, Tanrı hayvanların ruhudur.” Bu muhteşem cümleyi yazan, alt kademeden hayvanları yöneten içgüdünün ne kadar sağlam olduğunu anlatmak istemişti; öyle hayvanlarda zekâdan eser yoktur - varsa bile ilkel bir zekâ olabilir. Ama hepimiz alt kademeden hayvanlarız – konuşmak, düşünmek birer yeni içgüdü sadece, üstelik yeni oldukları için ötekiler kadar sağlam da değiller. Filozofun o güzelim, o sapına kadar doğru cümlesi de genişler bu durum karşısında ve ben de derim ki, ''Tanrı her şeyin ruhudur.''
Sayfa 322
''On le fatiguait en l’aimant, severek yoruyorduk onu.” Biraz şaşırarak, bu kelimelerin benimkinin tıpatıp aynısı bir tecrübeyi dile getirdiğini fark ettim; dolayısıyla yansıttıkları gerçeği inkâr etmeye hakkım yoktu.
Sayfa 300