“Errol!” dedi Ron, ıslanmış pejmürde baykuşu ayaklarından tutup çekerek. Errol baygın halde masaya yığıldı, bacakları havadaydı, gagasında da ıslak, kırmızı bir zarf vardı.
Ron’un nefesi kesildi. “Ah, hayır...”
Hermione, parmağının ucuyla yavaşçacık Errol’ı dürttü, “Tamam, tamam, yaşıyor.”
“O değil...bu!”
Ron parmağıyla kırmızı zarfı işaret ediyordu. Zarf Harry’ye hayli sıradan görünüyordu ama, Ron ve Neville ona sanki patlamasını bekliyormuş gibi bakıyorlardı.