Bak Nisan, senden daha yeşilim, senden daha güneşliyim.
Ah Nisan…
Gönlü kırık sevdalılar gibi bir açıp bir soldun bu yıl.
Güneşi esirgeyip bulutları siper ettin kendine.
Beklenen o coşkulu baharı getiremedin, toprağın alnına o yemyeşil sevinci konduramadın.
Ben bekledim seni.
Neşeyle kucaklamaya hazırdım.
Kalbim açıktı, içim hazırdı, umudum yerli yerindeydi.
Ama sen nazlandın. Baharı erteledin.
Olsun Nisan…
Sen açamasan da hayat durmaz.
Sen yeşili unutsan da ben unutmadım.
Sen güneşi saklasan da ben içimde büyüttüm.
Çünkü bazı mevsimler gökten inmez,
insanın içinden doğar.
Bak şimdi iyi dinle:
Sen takvimde bir aysın.
Ben ise direnen bir baharım.
Sen bulutlandın,
ben parladım.
Ve şimdi sana söylüyorum —
Bak Nisan, senden daha yeşilim, senden daha güneşliyim.
Çünkü sen getiremedin diye bahar eksik kalmaz.
Ah Adelina…
Şimdi yerle gök arasında bir yere karıştın.
Kaldırsan yüzünü gökyüzüne bir kez,
Üzerine bulutlar yağacak,
Damla damla ıslanacaksın…
Elbiselerin taşır mı
ağırlığını bu kederin…
Yüreğin hâlâ çarpıyor,
güneşin ellerine doğuyor gibi.
Kokun, perileri bile kıskandırıyor.
Bebek gibi yüzün
bir tebessümü bekliyor,
Senin düşlerini parça parça etmeyecek…
Ah Adelina…
Bakışların yorgun,
neden bu kadar kırgın bakıyor?
Asırlardır hep mi suskun gülüşlerin…
Kirpiklerin kıyıyken gözlerine,
şimdi onlar da ıslak…
Sanki dudakların kıpırdıyor,
bazen titriyor,
ıslak kirpiklerin…
Yaşıyorsun…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
73 Şairin birlikte yazdığı “Yetimler Ağıdı “
Ermeni gazeteci Hrant Dink'in 19 Ocak 2007 günü İstanbul'da katledilmesinin ardından 73 şairin birleşerek yazdığı "Yetimler Ağıdı" son günlerde sıklıkla aklıma geldi.
Güvenecek kimse, tutunacak dal bulamadığımız, şiddetin meşru ve cezasızlığın kanun olduğu ezeli katmerli travma ortamında birey olmak gibi bir sorunla boğuşmaktayız. Umut rüzgarda yanan bir mum misali avuçlarımızın arasında. Her cinayet politik, her cinayet bir şamar, her cinayet miladi değerde yıkım bizim için. Ve her cinayet söz birliğiyle çözümsüz ve yenilerine gebe.
Şiirlerin işimize geldiği gibi cımbızlanması içimi acıtır. Bu nedenle tamamını paylaşıyorum. Emeği geçen şair dostlara sevgiyle, teşekkürler.
Ayşın, Berlin
Eylül 2024
💜
yetimler ağıdı
bunu sana nasıl söylerim
hata benim günah benim suç benim
dünyalar içinde dünyalar sevgilim
ateşten çıkardım baktım uzunca kendimdi
bir de başımın üstünde yok bir ülke; kendimdi
dilim yola düştü pupa yelken pınarlarım yas içinde, hey hey
yüzümde kan kalmadı kuraklık can alıyor bir yandan, dan!
bir travmam var kenarı hâreli
yine hâreli geçti yine zulüm beni
meydan başaklarım kanıyor
uzun bir yürüyüşüm ben; bakın
anlarsınız yol yorgunu gözlerimden
şiircebimden beslenen tedirgin güvercin
dayamış gagasını yavrusununkine
eyvah ki hrant, bir vakitte
youtu.be/ofNIvd-zJDw?si=...
... 🎶 🎶 🎶
Sen bir aysın ben kara gece
Gel derim gel derim gel derim
Ah keloğlan ne de güzel demişsin
Sen gökteki özgür aysın, ben ise süs havuzunda esir bir balık
Ah ne büyük bir acı, ne büyük bir hüzün senin olmadığın zaman
Senin o pak nefesin Nişabur'un sabahından
Senin o sihirli gözlerin firuzeciler çarşısından
Bir göz kırp ey sırların hazinesi,
Ki sonsuz ufuklara firuze ve elmas dağıt gözlerinden.
Hiçbir zaman sana kavuşamayacağım ey yüce ayım.
Senin varlığın bir dert ise yokluğun bin hasret.
Ey ruha dokunan meltem,
Beni yalnız bırak, es ve geç !
Sakın bozma bizim huzurumuzu.
youtu.be/bs_xOQaECVk?si=... 🐟🌙
MehrûyanŞiir
Yücelerden, soğuk, bucaksız gölge: gece!
Sönen günün yerini alan iki hece
Ey karanlık dost, penceremde ıssız buğu
Doldur ışıktan hasretten kalan boşluğu
Rabbim geceyi kavuşmak için yaratmış
Özlenilen ne varsa bu dem hatırlanmış
Bu dem biter imiş talihsiz ayrılıklar
Bu dem cömert olur esrarlı karanlıklar
İşte sen ne ayrıldığım, ne kavuştuğum
Her gece titrek ışığıyla buluştuğum
Mehrûyan... Yüzün aydınlıktır göktekinden
Fakat ben daha karanlığım yerdekinden
Gecenin ışıkları yanıyor Mehrûyan...
Sen de bendeki çaresizlikle gökte yan!
Yan ki yüzün süslesin gökte her gecemi
Yan ki hep hatırlayayım nur-i ecemi
Sen ki şu kara tabloda parlayan aysın
Yalnız gönlüm gördüğü hareler yayarsın
Bu nasıl ayrılıktır, bu nasıl kavuşmak
Söyle Mehrûyan, mümkün mü senle buluşmak
Yerle gök bir olmalı ki sana dokunayım