Sigara kokan adamın, Papatya kokan sevdası..
Trope:
Töre-Berdel
Düşman aileler
Gizli aşk
Selam pikaçularım Nasılsınııız???
Size bugün kalbimin en özel köşelerinden birinde duran bir kitabın yorumu ile geldim
Yıllar önce Wattpad’de okuyup aşık olduğum, şimdi ise elimde tutabildiğim o kitap… Dilhun
Gerçekten söylüyorum, bu kitabın da yazarının da yeri bende çok ayrı. Wattpad’de okuduğum günleri hatırladıkça duygulanıyorum, şimdi kitaplığımda duruyor olması ise ayrı bir mutluluk
Ama gelelim Polat’a… Ah Polat…
Kitap boyunca içim en çok onun için sızladı. Sırtında koca bir aşiretin yükü var, yetmezmiş gibi 18 yıldır sevdiği kadın başkasını seviyor… Hatta ona düşman olması gerekiyor. Bu nasıl bir kader ya?
Bir de Ayşin Hanım’ın o sivri dili… Zaten adamın omuzlarında dünya var.
Üstüne Elif Naz’ın onunla evli olup aklının ve kalbinin başka birinde olması… Polat’ı gerçekten görmemesi… İşte orası beni bitirdi.
Naz, Polat’a kör ama Barlas’a (eski sevgilisi) tüm duyular açık…
Polat ise tam 18 yıl boyunca sessizce, karşılıksız, kimseden bir şey beklemeden seviyor. Böyle bir sevgi gerçekten insanın içine işliyor
Ve en acısı ne biliyor musunuz? Hayali bir karakter olması… Çoğu zaman keşke gerçek olsaydı diyorum
Yazım dili deseniz zaten su gibi akıyor.
Bir günde bitirdim! Hatta kitabı kapatınca “Ben şimdi ne yapacağım?” boşluğuna girdim. Az kalsın Wattpad’den devam ediyordum.
Ne olur okuyun, okutturun
Gerçekten pişman olmazsınız.
Şimdi 2. kitabı dört gözle bekliyorum. Acilen gelsin çünkü sabrım yok
Dilhun Zor aşk Kitap Yorumum
"Eyvallah."dedi
"Ben etmiyorum eyvallah."dedim
"Ona da eyvallah."dedi
Merhabalar canlarım
Ben geldim… ve bugün sizlere bir zamanlar Wattpad’de geceleri sabahlara kadar yeni bölümünü beklediğim, basıldığında ise elimde tutmanın mutluluğunu yaşadığım bir kitapla geldim
Latife Helin Esen kaleminden Dilhun – Zalim Ağa ile sizlerleyim.
Elif Naz, aslen Mardinli olmasına rağmen İzmir’de üniversite okuyan ve mezuniyetine günler kalmış genç bir kadındır. Tam hayatının yeni bir dönemine adım atacakken kardeşinden gelen o telefon her şeyi değiştirir…
(İşte bazı haberler vardır, insanın hayatını ikiye böler…)
Henüz 17 yaşındaki kardeşi, kan davası nedeniyle zorla evlendirileceğini söyler. Anne ve babasını kaybettikten sonra kardeşine hem abla hem anne hem de baba olan Elif Naz, hiç düşünmeden ilk uçakla Mardin’e döner
Ve bir kadın olarak köy odasını basıp verilen karara karşı çıkar.
(Cesaret dediğin şey bazen korkmana rağmen geri adım atmamakmış…)
Daha fazla kan dökülmemesi ve kardeşinin çocuk yaşta evlendirilmemesi için ise hayatının en zor kararını almak zorunda kalır:
Evliliği kendisi kabul eder.
Üstelik evleneceği adam, Mardin’de herkesin Zalim Ağa olarak tanıdığı
Polat Mirza Soyder’dir.
Kısaca konumuz böyleydi; şimdi gelelim benim yorumuma…
Bir dönem bölümlerini heyecanla beklediğim bu hikâyeyi basılı hâlde okumak gerçekten tarifsizdi
Yazarın kalemine zaten aşinayım ve tüm kurgularını büyük bir keyifle takip ediyorum.
Elif Naz karakterine BA-YIL-DIM.
(Dik duran kadın karakter zaafımdır, inkâr edemem…)
KimseEdebiyat-Düşünce
#kimse#feritedgu#feritedgü#adayayinlari#feritedgüyüokumak#1950kuşağı#roman
"Sen hiç, bir Mayıs akşamı, bir gül ağacına bir dileğini asmadın mı? diyor Bir Ses. Ne dileği? diyor Öbür Ses. Hangi dilek? Hangi gül dalına? Ne zaman? Niçin? Nasıl? Nerde? Herhangi bir dileğin için, diyor O Ses. Örneğin bahçe içinde sessiz bir yuva. Örneğin anaç bir kadın, yatağını ısıtacak. Örneğin senin adını yaşatacak bir çocuğunun olması. Örneğin yaşamın değişmesi. Bir gül dalında mı? diyor Öbür Ses. Ya da bir kitap, diyor İlksözebaşlayan Ses. Kutsal kitap mı? diye sorarak cevaplıyor Öbür Ses (alaylı). Niçin olmasın? diyor İlk Ses. Ama onu çoktan yazdılar, diyor Son Ses. Bir de sen yazmak isterdin belki, diyor İnatçı Ses. Benim yazmak istediğimi başkaları yazdı, diyor İnançlı Ses. Hem de çok önce. Hem de ben bundan şikâyetçi değilim. Böylece, Benim kitabım çoktan dürüldü mü demek istiyorsun? diyor Hepsorusoran Ses. Hayır, düzüldü, diye düzeltiyor, Ezik Ses.Belki onun için asmışsındır dileğini bir gül ağacına, ılık bir hıdrellez gecesi, sabaha değin salınıp kalmıştır gül dalında, sabah gidip baktığında... Kafanı çalıştır, anımsamaya çalış, diyor üsteleyen Ses.
Niçin açtın bu konuyu? Benden ne istiyorsun? diyor Kırık Ses.
Çünkü sen yağmursan ben toprağım, diyor Dökük Ses.
Ben yağmayan bir yağmurumdur olsam olsam, diyor O Ses.
Ben de sütsüz kalmış bir bebeğim, ağlayıp kıvranan, yağmur yağdıracak Tanrı'ya adak olan, diyor Öbür Ses.
sen aysın, ben güneş; sen bana sırt çevirensin, ben sana yanıp biten; kıyamet günü anlatacağım sana büyük sevdamı.
Şimdi anlat, diyor Çekipgitmedeki Ses. Kıyamet günü, bugün.
anlatmanın gereği yok, diyor Cevapveren Ses. Ama dilersen, konuşalım.
Başka ne yapıyoruz ki? diyor Duran Ses.
Haydi başlayalım, diyor Yeldesavrulan ses...''
I.Bölüm
"Ah! dağ başında
kendini
Bu kitabın sonunu böyle asla beklemiyordum. Spoi vermek istemiyorum o yüzden söylemicem ama okumalısınız. Altı ay falan etkisinden çıkamadım o kadar ağladım ki beynim bu kitapla doluydu sadece. Her metroya bindiğimde aklıma geliyorlar.
Ah Oğuz’um bebeğim benim. Böyle olmaması gerekiyordu.
Ah Beste’m. Neler çektin neler gördün sen öyle nasıl kaldırabildin bütün bu olanları?
Hepsini çok ama çok seviyorum aşırı güzel şiddetle tavsiye ediyorum.
-Alıntılar
•Yere ne kadar yakınsak yıldızlara o kadar uzaktık.
•Her kalp atışının bir hikayesi vardı.
•Gölgen bile bu dünya üzerinde kaplandığın alandan daha büyük.
•Zaman sahiden üfler mi yaralarının üstünü?
•Bu yankılar çığlıkların mı yoksa çığlıklarından geriye kalanlar mı?
•İkisi de gökyüzüne ait olsa bile ay ve yıldızlar hiç aynı olur mu?
Sen aysın, onlar yıldız bile değil.
•Zamana yetişmek için insanları ertelendin ama zaman senin için hiçbir şey yapmadan, sadece aktı ve geçti.
