Ah Efsun Ah Fetih
Ah Fetih ah ne güzel şeysin sen böyle.Gerçek olmadığın o kadar belli ki harikasın çünkü.İlk kitap daha olaylıydı bana göre bu kitabı okurken sıkılmadım çünkü karakterleri seviyorum özellikle de Fetih Karadere’yi.Zühreden de hepimiz nefret ediyoruz diye düşünüyorum hem fikiriz bence bu konuda.Kitapta çoğu yerde gözlerim dolu dolu oldu tüylerim diken diken oldu.Ama en çok Fetihin aşkına aşık oldum ne güzel seviyorsun be adammm.Sona doğru o kadar çok ağladım ki anlatamam Efsun çoğu yerde beni bile zorladı ama son sayfalarda çok üzüldüm ona çünkü onu da seviyorum ve yaşadıkları çok zor şeyler ama Fetih’in hiçbir suçu yoktu.Acilen üçüncü kitap lazım ama onlara nasıl veda edeceğimi bilmiyorum üçüncü kitaptan sonra.
Evetttt çok güzeldi yaaaa.Açıkçası on verecektim fakat beğenmediğim bazı noktalar oldu.Öncelikle Fetih aşığım sana ya fena halde hem de çok hoşuma gidiyorsun.Zeliha ah benim üzümlü kekimmmm çok üzülüyorum sana:(
Kendisiyle neredeyse yaşıtız bi de gerçekten başına gelenler çok üzdü beni.Efsunu sevmeyenler olmuş ben açıkçası sevdim onda sıkıntı yok fakat son sayfalara doğru ilişkileri hoşuma gitmedi yani birbirlerine herhangi bir aşk itirafı yapmıyorlar hadi onu da geçtim efsun içinden bile aşkla ilgili bi şey geçirmiyor.Ama sürekli bir sarılma el öpme falan yani o yüzden bi dedim ne oluyor lwkdmwmmfmw.Birde sonda olan olay ya efsun canım benim aşık değilsin ki ne hissettiğini biz bilmiyoruz ki yani bilemedim tepkisi bi tık abartı gibi.Eğer ki Efsunun iç sesinde bize ipucu verilseydi sorun olmazdı o yüzden puan kırdım birdeeeee yazım dilini betimlemeleri çok fazla beğenmeme rağmen editör hatası olduğunu düşündüğüm sürekli olmaması gereken kelimeler vardı.Not olarak düşülmüş şeyleri de basmışlar yani.He bi de Zühre iğrençsin lqldmwmdmmwmdmw
Ay çok uzun olduuuu ikinci kitabı da sipariş verdim umarım onu da severek okurummm.
Reklam
Serçeyi Öldürmek II
“Efsun ben sensedim. Sensedim Efsun. Saklayamıyorum.”
Serçeyi Öldürmek için ne desem az kalacakmış gibi hissediyorum. Fetih ve Efsun’u okumayı o kadar çok seviyorum ki Bu ikilinin birbirlerine olan zıtlıkları ama isteyince de bir o kadar uyumlu halleri bana oldukça keyif veriyor. Tabii kalbi kırılmış bir Efsun’u okumak kitabın başından itibaren Fetih kadar beni de üzüyor ve Fetih Karadere’nin Efsun için yapamayacağı hiçbir şey olmadığını bu kitapta çok net bir şekilde görebiliyoruz. Ah Efsun yaşadıkların, yapılan kötülükler ve verdiğin savaş o kadar kıymetliydi ki senin için kalbimin kırılmaması imkansızdı Fetih’in Efsun için ilmek ilmek bin kez düşünerek attığı adımlar, onun için inşa ettiği duraklar, Efsun’un duvarlarını yıkmak yerine boyamak isteyişi ve pencerelerine ekmek istedikleri çiçekler ile böylesine nahif bir ruh olduğunu gösteriyor. Fetih Karadere gerçekten oldukça tahmin edilemez bir karakter olduğunu bize her defasında göstermekten çekinmiyor. Efsun’a karşı düşünceli, kırmaktan korkan ve sevgi dolu bir Fetih okurken herhangi bir olayda fevriliği, küfürleri ve korumacı tavırları ile karşımıza iki farklı Fetih olarak çıkmayı başarıyor. Ben ikisine dek bayılıyorum orası ayrı benim için oldukça kendine has karakterlerden birisi Efsun’un koca evde verdiği savaşta Zühre, Zahide ve Şüride’nin yüzsüzlükleri beni benden aldı özellikle Şüride’ye haddini bildirdiği her an’a bayıldım! Fetih ve Efsun’un Zeliha’ya olan şefkatli yaklaşımlarına ve Sultan banaanne’in muazzam bir karakter oluşu gerçekten çok güzeldi. Bütün bir kitap boyunca Efsun gibi ‘Fetiiiih’ diye dolanmış olabilirim bu ikilinin sevgi dolu halleri bambaşka bir bağımlılıkKitabın sonu o kadar üzücüydü ki.. tetiklenen tramvalar, yapılan acımasızlık ve bu saf kötülük çok kalbimi
Kız çocuklarımızı koruyalım...
Wattpadde 1000-e yakın kurgu okumuş biri olarak aşiret konulu ve basılı olan bir kitap okumak istiyordum ve bu seri karşıma çıktı. Hassas konuları kendisinde barındıran bir serinin ilk kitabı. İlk kitap olarak benim için 8/10 oldu. Hassas konuların, yani kadın, erkek eşitsizliğine, kadınlara, çocuklara karşı taciz ve tecavüzlere, anne-kız çocuğu ilişkisinde annenin rolüne karşı bir çok güzel ve değerli alıntılar okudum ve ne kadar hüzünlü ve duygusal sahneler olsa da, bir o kadar da değerliydi. Toplumsal olayları, aşiret ve örf-adet konularına güzel dokunulduğunu düşünüyorum. Karakterlere gelirsek:
1. Efsun çok güçlü, cesur, ne istediğini bilen güzel bir kadın karakterdi. Zeliha ile olan ilişkisi, ona abla olması, bazense annesi olması çok güzeldi. Neden Zelihayı anlayabiliyor...
2. Fetihe karşı nötür kaldım, ilk kitapta çok argo kelime kullanan, olayın çözümünü sadece şiddetde gören, hırsından, öfkesinden gözünün önündeki şeyleri bazen görememesinden ve de çok anlamsız kıskançlıklarından haz edemedim asla. Kıskanma sebepleri asla bir ceviz kabuğunu dolduracak sebepler değildi. Şahsen ben o sahneleri okuduğumda bıkkınlık geçiriyordum. Efsun iyi sabretti, bence. Ama tabii ki, çok da minnetini güzel ifade eden ve gösteren, Efsuna karşı sahiplenici (ama bunu bilmeden yapıyor), ona olan saf duyguları ve yaklaşımı güzeldi, güzel hissettiriyordu.
3. Zeliha, en güzel ve tek güzel olan Zeliha... Sen çok güçlü ve ayakları yere basan güzel ve onurlu bir kadın olacaksın ablan ve abin sayesinde.
4. Zühre Karadere Fetihin ağzından olayları ne kadar okuyup, dinleyip üzülsem de, asla bunlar bahane olamazdı. Zelihaya yaptıkları, Efsuna yaptıkları ve onu en büyük zaafından, ailesinden vurması, Fetihin hayatını ele almaya çalışması hiçbir olayı hafifletmedi benim için.
5. Yavuz iyi,
KavanozEdebiyat & Roman
Puan vermedi
Gizemnur ÖzbeyKavanoz
Kısacık bir solukta okunan ama ruhunuzda derin izler bırakan bir kitap okumak istiyorsanız "Kavonoz" tam sizlik Bir kadın gözüyle geçmiş,gelecek, hüzün ve mutluluk...Gün gün tutulan notlarYazarın da kitabın başında belirttiği gibi sağlam bir psikolojiniz varsa buyrun kitabı okumaya
Kavanoz...Her şey olmak isterken hiçbir şey olamamış tüm buruk insanların,tüm alacaklıların hayattan ,savaştan en çok korkanların ama buna rağmen savaşıp mağlup olanların romanı. Kavanoz ;yürekteki "cız" sesi,çürümüş çiçek kokusu ,sonuna kadar çekilmiş kirli perdeler, bomboş bir beyaz duvar. Bin "ah" kadar derin , bin "ah" kadar ıssız, bin "ah "kadar kimsesiz...
Biz kadınlar duygusal varlıklarız .Bir güzel söz ,bir tek dal gül ve kalbimizi ısıtacak kelimeler ...Bir erkekten başka ne isteriz ki.Efsun da her kadın gibi mutlu olmak ve hayatı dolu dolu yaşamak isteyen milyonlarca kadından sadece biriydi...
“Bin ‘ah’ kadar derin, bin ‘ah’ kadar ıssız, bin ‘ah’ kadar kimsesiz.”
Öncelikle belirtmek isterim ki yazarın önsözde yaptığı uyarıya katılıyorum. Bu kitabı okuyabilmek için sağlam bir psikolojiye sahip olmak gerekir. Ağır depresyon belki de şizofrenik sanrılar yaşayan Efsun'un dünyası okuyucuya akıl ile deliliğin sınırına davet ediyor. Bir nevi yazın kışa dönme hikayesi…
Kitap, ana karakter Efsun'un Ocak ile Ağustos 2012 arasında tuttuğu günlükten oluşuyor. Yazarın deyimiyle bir hezeyan defteri! Yaşadığı mutsuz evlilik mi onu bu hale getirdi, yoksa geçmişin birikimi miydi?
Novella diyebileceğimiz, 66 sayfadan oluşan bu kitaba kendini değersiz hissetme ve hüzün hakimdi. Efsun'un bakış açısıyla okuduğumuz günlükte gerçeklikle hayalin sınırını fark edemiyoruz. Rengarenk kişiliği ve hayat dolu hallerini özleyen, eşinin hayatında kendini kiracı gibi hisseden çaresizliklerine tanıklık ediyoruz. Uzun zaman evden uzakta gemide çalışan eşinin ilgisizliği mi tetikledi yaşananları yoksa hepsi şizofrenik sanrılar mıydı? Soruların cevapları okuyucunun hayal dünyasına bırakılmış.
Reklam
Reklam