Ne öldürücü severiz...İnsan ve Duygular
Puan vermedi·800 syf.··
Beğendi
·2026 12. kitabı
·22 günde okudu
·Okunma: 12 Mart 2026 23:28
Ah, ne öldürücü severiz biz,
Tutkuların o hırçın körlüğünde;
En çok da onu yok ederiz kuşkusuz,
Kalbimize en yakın olanı bir gün.
Fyodor Tyutchev
Anna Karenina, Lev Tolstoy’un otobiyografik romanlarından biri sayılır. Roman, Anna ve Levin (Lyovin - yazarın yakın çevresinde kendisine hitap edilen adıyla Lyovuşka) karakterleri etrafında ilerler. Levin, Tolstoy’un doğru bulduğu ve yaşamak istediği hayatı temsil ederken, Anna yazarın korkularının gerçekleşmiş hâli gibidir.
Anna, tutkudan uzak, heyecansız bir evlilik yaşamaktadır. Hayatı düzenli, sakin ve dışarıdan bakıldığında kusursuz görünür. Eşi Aleksey Karenin, başarı ve görev odaklı yaşayan, duygularını göstermeyen bir adamdır. Oğlu Seryoja’ya karşı bile mesafeli ve soğuktur. Anna, eşini adeta duygusuz bir makine gibi görmeye başlar.
Annan'ın abisi Stiva, eşine ihanet etmiş ve bu ihanetinden utanmadan karısının yüzüne bakarak aşk dakikalarını hatırlayarak gülümseyen bir karakterdir.
Anna, abisinin ailesini kurtarmak için Moskova’ya gelir. Tren istasyonunda hayatının dönüm noktası olacak kişiyle, Vronski ile karşılaşır. Tam o sırada tren altında kalan bir adamın çığlığı duyulur. Bu sahne, romanın ilk trajik işaretlerinden biridir.
Anna, abisinin evliliğini düzeltip geri dönerken tren istasyonunda Vronski ile tekrar karşılaşır. Şiddetli korkunç bir fırtına vardır ve bu fırtına eşliğinde başlayan duygu, kısa sürede tutkuya dönüşür. Böylece yasak aşk başlar.
At yarışları günü Anna, Vronski’ye hamile olduğunu söyler. Aynı gün Vronski’nin Frou-Frou adlı atı, onun hatası yüzünden yarış sırasında düşer ve beli kırılır. Frou-Frou kelimesi Fransızcada elbise hışırtısı anlamına gelir ve romanda hem Anna’yı hem de Tolstoy’un annesine duyduğu hassasiyeti simgelediği yorumları yapılır. Bu sahne de Anna ile Vronski’nin
Anna Karenina1000Kitap
~Öncelikle bol bool spoiler içerir.~
Anna Karenina
Kitabı bitirmek için kendime bir süre verdim ve 1 haftada bitirebildim bunu yapabildiğim için çok mutluyum çünkü kitap çoook ama çook uzundu. Kitabın yüzde 60'ını sıkılarak sırf okumak için okudum diyebilirim , 
Lev Tolstoy Tolstoyun anlatım tarzına 
Fyodor Dostoyevski Dostoyevskiden sonra biraz garipsedim, dosto bireyin iç dünyasına inip aslında ruhunda neler olup bittiğini anlamamızı sağlarken Tolstoy olaylara birazda toplumsal açıdan bakıyordu evet o da duygulara iniyordu fakat beklediğim kadar ruhsal betimlemeler yoktu . Kitabın özellikle ortaları sürükleyici değildi dediğim gibi biraz sırf okumak için okudum fakat özellikle 700 den sonrası akıp gitti , tuhaf ama Annanın ölümü ve sonrası kitap aktı gitti. Herneyse kitabın konusuna gelecek olursak kitap Dolinin aldatılması ve kocasıyla yaşadıkları tartışma ile başlıyor sonrası kocasının kardeşi Anna Karenina geliyor ve ikiliyi barıştırıyor Doli Annayı çok seviyor , Kareninlerde toplumda çok saygı görülen bir aile Annanın Serjoya adında birde oğlu var oğlunu çok seviyor . Birde Vronsky çıkıyor karşımıza ,Dolinin kardeşi Kiti görüyoruz Kiti Vronskyi seviyor ondan evlenme teklifi bekliyor falan kitabın başında sonuna dek sevemedim Vronskyi daldan dala konan aşkı , gönül eğlendirmeyi seven bir tip kendisi . Umarım Anna ona aşık olmaz diyordum ki maalesef oldu. Başlarda Annayı seviyordum fakat sonrasında kocasını aldatması ne boşanmak istemesi ne de Vronskyden ayrılmaması sürekli ilgi istemesi beni kendisinden nefret ettirdi. Kocası tam değil ama bence iyi bir adam Anna ölüm döşeğindeyken onu affetmesi kızına karşı merhameti Vronskyle konuşması bunlar hepsi aldatılmış bir adamın kolay kolay yapacağı şeyler değil doğrusu , karın başkasından hamile ve bunu herkes biliyor evime girmesin
Anna Karenina
Kitabı bitirmek için kendime bir süre verdim ve 1 haftada bitirebildim bunu yapabildiğim için çok mutluyum çünkü kitap çoook ama çook uzundu. Kitabın yüzde 60'ını sıkılarak sırf okumak için okudum diyebilirim , Lev Tolstoy Tolstoyun anlatım tarzına Fyodor Dostoyevski Dostoyevskiden sonra biraz garipsedim, dosto bireyin iç dünyasına inip aslında ruhunda neler olup bittiğini anlamamızı sağlarken Tolstoy olaylara birazda toplumsal açıdan bakıyordu evet o da duygulara iniyordu fakat beklediğim kadar ruhsal betimlemeler yoktu . Kitabın özellikle ortaları sürükleyici değildi dediğim gibi biraz sırf okumak için okudum fakat özellikle 700 den sonrası akıp gitti , tuhaf ama Annanın ölümü ve sonrası kitap aktı gitti. Herneyse kitabın konusuna gelecek olursak kitap Dolinin aldatılması ve kocasıyla yaşadıkları tartışma ile başlıyor sonrası kocasının kardeşi Anna Karenina geliyor ve ikiliyi barıştırıyor Doli Annayı çok seviyor , Kareninlerde toplumda çok saygı görülen bir aile Annanın Serjoya adında birde oğlu var oğlunu çok seviyor . Birde Vronsky çıkıyor karşımıza ,Dolinin kardeşi Kiti görüyoruz Kiti Vronskyi seviyor ondan evlenme teklifi bekliyor falan kitabın başında sonuna dek sevemedim Vronskyi daldan dala konan aşkı , gönül eğlendirmeyi seven bir tip kendisi . Umarım Anna ona aşık olmaz diyordum ki maalesef oldu. Başlarda Annayı seviyordum fakat sonrasında kocasını aldatması ne boşanmak istemesi ne de Vronskyden ayrılmaması sürekli ilgi istemesi beni kendisinden nefret ettirdi. Kocası tam değil ama bence iyi bir adam Anna ölüm döşeğindeyken onu affetmesi kızına karşı merhameti Vronskyle konuşması bunlar hepsi aldatılmış bir adamın kolay kolay yapacağı şeyler değil doğrusu , karın başkasından hamile ve bunu herkes biliyor evime girmesinReklam
Eveeeeeet beklenen inceleme geldi sevgili 1K ailem :)1000Kitap
Tolstoy'un otobiyografisini yıllar önce onunla ilgili duyduğum bir sözle öğrenme merakına giriştiğim için kitabı okudukça sanki Tolstoy'un hayatını ve düşüncelerini okuyor gibi hissediyordum.
Kitaptaki dini, siyasi, toplumsal, ahlâki ve bunun gibi toplumun temel yapı taşlarını oluşturan ögeler, her toplumda olan ve dönemin Rusya'sında da egemen olan değerlerin bazıları elbette beni de kendine çekiyor ve kimi yerde, kimi karakterlere hak veriyor, kimisine ile öfke kusuyordum. Bir takipçim yaptığı yorumda "sanki kitabı okumuyor yaşıyorsunuz" demişti. Evet, yaşadım. Hemde iliklerime kadar yaşadım.
SPOİLER
Levin ve Kiti, Aleksey Aleksoviç, Vronskiy ve Anna. Ah Anna! bir kadın veya bir erkeğin hiç farketmez kendi duygusal tatminini toplum ahlakının ve kendisine karşı sorumluluk sahibi olduğu insanların üzerinde tutması ve kendisiyle birlikte toplumun ahlakını, yapı taşlarını, aile kutsalını ayaklar altına alıp, değersizleştirip, en sonunda da mahvetmesi benim kendi ahlaki görüşüme göre korkunç bir bencillik. Bir insan bir insanı kendi arzusuna kavuşmak uğruna aldattığında yalnızca kendi sonunu değil, evli olduğu kişiyle olan ve Allah katında kutsal kabul edilen aile birliğinin, kendi ailesinin toplum içindeki konumunun ve aldattığı kişinin ailesiyle de olan bağlarının sonunu getirir. Anna sana hiç ama hiç acımadım sen kitapta başına gelen o sonu hakettin. Sonu gelmeyen aşırı arzunun ve korkunç kıskançlığının kurbanı oldun. Bu incelememi okuyup da ama aşkı uğruna gitti, aşk da kutsaldır diyenler olacaksa hiç yorum yazmasın. Kutsal olan aşk değil önce Allah'a karşı, sonra da ailemize karşı olan sorumluluklarımızdır. Herşeyden önce kadın olsun erkek olsun kendine öz saygın olmalı. Çünkü aldatan kendini aldatır.
Ve gözde çiftim Levin ve Kiti.. Tolstoy sanki kendi içindeki
DIKKAT SPOILER GECEBILIR
Dusunuyorsunuz 144 sayfa beni kitaba nasil baglar, ne kadar merak ettirebilir diye ve ne kadar ettirebilirse iste o kadar ettiriyor
Simdi oncellikle cidden bazi yerlerde asiri gerildim oyle boyle degil joanna’ nin arkadaslari birer birer ‘yok oldugunda’ ciglik atiyordum az kalsin o kasabadan uzaklas hala ne isin var orada diye. Karakterimiz birazda kasabada ne olduguna neler dondugune kafayi taktigi icinde gidemedi tabi ben olsam topuklamistim coktan. Tabi o koca bile denemeyecek Walterin da etkisi cok cok fazla. Hepsi onun yuzunden aslinda…Resmen bizzat kendim ihanete ugramis gibi hissettim adam en basindan beri neler planliyormus megersem serefsiz. Kadina ondan memnun olmadigini soyleyip gayette bosanabilirdin ah ahh….
Kitabin sonunda sok oldum cunku Joannanin her seyi cozmesini ve kasabayi eski gunlere cevirmesini bekliyordum, boyle bir son beklemiyordum ama BAYILDIMMMM. Sadece sonu biraz acik kaldi bana gore, kadinlara ne oldu gercekten oldurulup yerine robotlari mi kondu? Ben oyle hayal etmek istiyorum galiba ama cok begendim.
Okuyun okutturuuunnn’nn
Anna değil Levin ve Kiti olmalıymış :)
Herkese merhaba;
Öncelikle kitabı bitirdiğim için mutlu olduğumu çok şükür diyerek belirtmek istiyorum. Evet çok şükür bitti :)
Tolstoyun kitabı bitirip günlerce odasında ağlayıp en sonunda, ne oldu sana sorusuna “Anna Karenina öldü” cevabını verdiği hikayeyi biliyorsunuzdur. Bu bilgi ile kitabı alıp dehşet bir aşk romanı okuyacağınızı sakın düşünmeyin. Kitapta Annayı anlatan bölüm çok az. Hatta üçte biri bile Annayı anlatmıyor. Bu yüzden de bira hayal kırıklığına uğramadım değil. Çünkü okurken bende Tolstoy gibi ağlayacak mıyım acaba sorusu hep kafamda vardı. Açıkçası Annanın ölmesine o kadar etkilenmedim.
Levin, Levin, Levin… Kitapta Levin diye bir karakter var en çok o anlatılmış. Her yerde Levin. Onun çiftliği, yanındaki çalışanları, toplumsal yapı, aşkı, evliliği, çocuğu en çok bunlar anlatımış. Bazen okurken Annanın Levine de aşık olup onunla elini aldatacağı düşüncesine de kapılmadım değil. O kadar levin anlatılıyor ki inanamazsınız. Buna rağmen bu karakter neden bu kitapta vardı diye de soracaksınız en sonunda. Levin anlatımış. Evet çokta güzel anlatımış ama neden vardı. Bu kitapta bu kadar üstünde durulmasının amacı neydi diye sorgulayacaksınız.
Ah Anna!
Anna ile ilgili şunu söyleyebilirim. Ne ata Vronsky e aşık oldu. Ne ara bu kadar karşı konulma derecede birbirilerine bağladılar. Bu kadar nasıl kopamadılar anlayamıyorsunuz. Anna çok güzel ve alımlı bir kadın evet ama bu kadar derin bir aşk hissediyorsa eğer bu daha derinden okuyucuya verilebilirdi. Bana açıkçası saçma geldi bu durum. Bi an bir bakmışsınız Anna evi kocasını, çocuğunu terk edip Vronsky ile yaşamaya başlamış. Nasıl oldu bir anda şaşırıyor insan. Zaten sonradan da kıskançlık ve yetersizlik duygusu ile kafayı yiyor. Anna adeta kendi sonunu kendi hazırlıyor.
Kitabı okumayıp, okuyacak
Rus edebiyatının klasiklerinden tolstoyun romanı olan anna karenina biz okurlarına yalınlığı ve akıcılığıyla okuma zevki veriyor kitabı okurken her karakteri çok sevdim en çokta annayı galiba kendime yakın gördüm düşüncelerini Annanın anlaşılamamasında ,kendini anlatamamasında istediği adam için hayal kırıklığına uğraması çoğu kadının yaşamını ve iç sesini anlatıyor ,anlıyorum. Ah anna senin yaşamını okurken aklıma Oğuz atay ‘ın şu sözleri geldi hep “Beni hemen anlamalısın, çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum.
Fakat bana göre böyle güzel bir kitaba bu son yakışmamış ana karakter annanın ölümü basit bir şekilde anlatılıp kapanmamalıydı ,üstelik levin ve kitinin muhteşem başlayan aşkı karmaşaya dönüşmemeliydi karakterler arasındaki ilişkileri aşkı pek hissedemedim onun dışında güzel bir kitaptı tavsiye ederim keyifli okumalar …
Reklam
Reklam