wiams
@ahaikyuustan
19 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi
okurken hikayenin ana karakterine çok fazla acıdım.
spoiler
kitabın başında, öteki goldyinki ile karşılaşmamış olsa bile yine de doktora gidip düşmanlarım var demesi bana şizofrenisinin çok daha eskilere dayandığını düşündürdü. en son partide de aşağılanınca daha da psikozları çoğaldı ve kontrol edilemez bir hâl aldı.
toplumda var olabilmek, üst sınıflarla bir arada olmak için zihninin rezil karakterde birini üretmesi de güzel bir eleştiri bence.
bence zamanının çok çok ötesinde bir konuya sahip. uzun zamandır kitaplara odaklanamayan biri olarak akıp gitti, sonunda ne olacağını merakla okudum.
Bu kitap hakkında söyleyebileceğim ve yazabileceğim şeyler oldukça fazla. Kısaca gerçekten beni çok etkileyen ve kendimde belirli kararlar alabilmemi sağlayan bir kitap oldu benim için. Okuduğum süre içinde sanki yakınımmış gibi sanki kendimmiş gibi karakteri aklımdan çıkmadı hiç. Oldukça iyi bir üslubu var yazarın. Çok beğendim.
Okurken oldukça not aldığım, kimi zaman beni mutlu eden kimi zaman beni hüzünlendiren kimi zaman da çocukların başına gelen şeylerden ötürü beni çokça geren bir kitap oldu. Ama bendeki yeri de oldukça fazla oldu.
harry potter serisinden sadece felsefe taşı ve ateş kadehini okumuştum. bu kitap üçüncüsü oldu. zevk aldım acele okudum asla duraksatmak istemedim. bazı şeyler fazla zorlama gibiydi yalnızca. kitapta albus cidden harry e çok benziyordu, ikisine de ara sıra çok uyuz oldum.
yani sonda ilişkilerinin geliştiğini görmek güzeldi.
draco nun mantıklı taraf olması ve duygularını ifade etmesi de çok güzeldi. ama şaşırmadım değil.
ve en güzeli albus ve scorpius ilişkisiydi :) bu ilişkiden çok scurpius u çok sevdim gerçten favori karakterlerim arasına girdi.
ben birazcık daha rose un quidditch te neler yaptığını da görmek isterdim.
yani okunur ama kitabin çoğu yerinde 'ne oluyor yaw' demeniz olası.
yine birazcık garip bir dönemime denk gelmis bir kitap. zevk almam gereken şeylerden de zevk alamıyordum. o sıra bu kitabi okurken kendimi çok huzurlu ve çok hüzünlü hissederdim. anne çok değer verdiğim bir kahraman oldu benim için. hayata duruşu, hatalarından ders alışı, insanlara, doğaya verdiği değer ve en en önemlisi hayal gücü ile kendini çok sevdirdi bana. sahip olmak istediğim bir sonsuz hayal dünyası, konuşkanlığı, ve insana aktardığı enerji ve mutluluk; canayakınlıği ve en değerlisi olan öğrenme arzusu, yeni olan şeye karşı tavındığı o müthiş heves varken kendimi ne kadar da değiştirmek istediğimi fark ettim :)
