dilara
@ahdilara
kendi kendime şunu sordum: Peki senin bu evdeki yerin nedir eninde sonunda? Gerçi arkadaşların sana saygı duyuyor! Çoğu zaman sevinç veriyorsun onlara ve gönlünce onlarsız yapamayacağını düşünüyorsun; ama yine de - buradan ayrılsan, çevrelerinden çıkıp gitsen? Seni yitirdikleri için yazgılarında bir boşluk duyarlar m acaba? Ne zamana kadar duyarlar?
- Ah, insan iste bu denli fani bir varlık; tam da varoluşundan hiçbir kuşku duymadıği, mevcudiyetini gerçekten duyumsattığı tek yerde bile, sevdiklerinin hatıralarında, onların ruhlarında bile yitip yok olmaktadır, hem de o denli çabuk!
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Dünyada hâlâ bir değer taşıyan topu topu birkaç şey hakkında hiçbir anlayış ve duyarlılığa sahip olmayan insanların bulunması beni çıldırtacak,
içimden, göğsümü parçalamak ve beynimi dağıtmak geliyor; insanların, birbirleri için ne kadar az bir anlamları var. Ah! Sevgi, sevinç, yakınlık ve coşku kendi içimden gelmiyorsa, bir başkası da bunları veremeyecektir bana; soğuk ve güçsüz bir halde karşımda duran birini, ben de mutlulukla dolup taşan yüreğimle mutlu edemem.
İnsanın yazgısı, başına gelenlere sonuna dek katlanmaktan, sunulan kâseyi içip boşaltmaktan başka ne olabilir?
Puan vermedi·248 syf.·
15 günde okudu
·2024 46. kitabı
