"Korkuyor musun?"
İtiraf etti ana: "Korkuyorum."
Pavel anasının yüzüne yaklaştırdı yüzünü, tıpkı babası gibi öfkeyle, "Başımıza ne geliyorsa, korktuğumuz için geliyor," dedi. "Bizi yönetenler korkumuzdan yarar-anıyorlar, bu daha da çok korkutuyor bizi."
Korkularımız ahh
Selamlar
Haziranın ortalarına gelirken koşturma, ameliyat,Lgs süreci derken bu ay beni çok etkileyen iki güzel kitap ile geldim
#muhabbet kitabında hayatının son dönemlerini yaşayan Sybil adında yaşlı bir kadının her sabah masasının başına geçip yazdığı mektuplardan oluşuyor.Ahh canim Sybil Kardeşinden en yakın arkadaşına, bahçecilik kulübünden editörlere kadar herkese yazıyor.. Dünyaya karşı ördüğü bu mektup duvarının ardındaki o 30 yıllık inzivada saklı...Her mektupta yeni bir sırrın, eski bir pişmanlığın kapısını araladim.. parçaları yavaş yavaş birleştirdim..
Tamamı mektuplardan oluşan kitapları okumak aslinda zordur ama bu o kadar akıcı, o kadar içten ki... Sybil'ın vicdanıyla ve geçmişiyle yüzleşmesini izlerken, insanın kendi içime döndüm acaba dedim ben kendimi affedebildim mi ..Şu sıralar ruhuma dokunan edebi tadı yüksek ama bir o kadar da sürükleyici bir psikolojik yüzleşme arıyordum ve cok severek okudum.Kitap @aprilyayincilik tan
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kalemi Usta isim Marquez...Edebiyat & Roman
Herkese merhabalar.
Öncelikle yazarın hayatına girmek istemiyorum. Yazarı tanıyoruz artık. Direk eser ile başlamak istiyorum.
Marquez kaleminin akıcılığını , ustalığını ve okura geçirdiği etkiyi söylemeden edemeyeceğim. Marquez en güzel konuları ustalıkla işlerken, en berbat konuları bir o kadar ustalıkla sunuyor. Okurun bir yandan kabul edemeyeceği konular olsa da bir merak içinde okuyor.
Ağustosta Görüşürüz eserini okurken kişinin kabul edemeyeceği durumları sunuyor , "olmadı bu yetmedi bunun biraz daha üstü olmalı" diyerek Benim Hüzünlü Orospularım ile bizleri bir nevi igrenç bir durumu seyre koyuyor. Okur bir yandan "Bu da nedir ? " derken zaten bir merakla eserin sonuna geliyor.
Eserin ismi ilk başta okura tuhaf gelse de , asıl konusu ve kahramanın hayat içinde yaşadıkları tuhaf ve kabul edilemez kılıyor.
90 yaşında bir adamın 14 yaşında bakire bir kız ile yaşadığı bir gecelik aşk durumu. Ve hayatı içinde o kadar çok kadınla beraber oluyor ki liste tutmaktan bıkıyor. Gerisini siz anlayın.
Marquez burada bizlere , kişisel yanlızlıgın, hayat içinde anlam bulma arayışını , toplumsal bir çöküntüyü , adalet kural sisteminin asıl güçlünün elinde olduğunu ve kişisel çıkarların insanlar üzerindeki etkisini vurgulamakta.
Tabii bunu pis bir durum anlatısı ile...
Bu eser bir olay anlatısı olsa da aslında olaylar içindeki kişideki durumu işaret eder.
Bu eser bazı okurları rahatsız etmeye bilir ama cidden benim ruhaniyetimi boğdu , içim almadı , ve beynen allak bullak etti. Ahh Marquez ahh kalemindeki ustalığı sevmesem okumazdım.
Şimdi şuraya gelmek istiyorum. Aslında Marquez okura kurguyu sunarken tam da yapmak istediği buydu diye düşünüyorum.
Kitap ismi ile ilgili uyandırmak
Kurgu ile şaşırtmak (yerine göre tiksindirmek)
Kahraman ile okuru bağlamak
Okuru çatışma
Ahh Ercan ahh...Duygu ve Düşünce
Araf; boşluk ,sıkışmışlık duygusu uyandıran bir kelime ben de.
Araf ;
daha önce de yorumlarda belirttiğim gibi incelemelerini okuduğum sevgili Alper kitap yazsa nasıl olur diye düşünürdüm yazmış, güzel de olmuş emeğine, yüreğine sağlık, kalemin daim olsun .Kitap yorumuma gelince; bu kadar olayın bu kadar insanın arafta kalması beni şaşırttı... Hep mi kaybedilir...Ercan çocukluğu sorunlu, baba sevgisi görmemiş, annenin eleştirilerine maruz kalarak büyüyen bir çocuk. Meslek seçiminde bile ailenin, babanın baskısı, otoritesi var. Diğer karakterler Beren, Adara,Sezer, şerefsiz Şeref enişte...Onlarında hayatları Ercan'a çıkıyor... O kadar çok şeye dokunmuşsun ki bu beni yordu açıkçası... Keşke sonu böyle olmasaydı daha farklı olabilir miydi acaba Neyse yazar sensin Ben okur olarak olayların içine girdim kafamda kurgular yarattım. İçine girdiğim Roman benim için güzeldir... eline emeğine sağlık,
Alper'cm 
Alper Turgay Cehiz
Dip not:Biraz 
Mahir Ünsal Eriş,azcık da 
Tarık Tufan tadı aldım ...
Okuru bol olsun, İçimizden birinin kitabını okumak isteyen okusun... herkese keyifli okumalar...
Araf ;
daha önce de yorumlarda belirttiğim gibi incelemelerini okuduğum sevgili Alper kitap yazsa nasıl olur diye düşünürdüm yazmış, güzel de olmuş emeğine, yüreğine sağlık, kalemin daim olsun .Kitap yorumuma gelince; bu kadar olayın bu kadar insanın arafta kalması beni şaşırttı... Hep mi kaybedilir...Ercan çocukluğu sorunlu, baba sevgisi görmemiş, annenin eleştirilerine maruz kalarak büyüyen bir çocuk. Meslek seçiminde bile ailenin, babanın baskısı, otoritesi var. Diğer karakterler Beren, Adara,Sezer, şerefsiz Şeref enişte...Onlarında hayatları Ercan'a çıkıyor... O kadar çok şeye dokunmuşsun ki bu beni yordu açıkçası... Keşke sonu böyle olmasaydı daha farklı olabilir miydi acaba Neyse yazar sensin Ben okur olarak olayların içine girdim kafamda kurgular yarattım. İçine girdiğim Roman benim için güzeldir... eline emeğine sağlık,
Alper'cm Alper Turgay Cehiz
Dip not:Biraz Mahir Ünsal Eriş,azcık da Tarık Tufan tadı aldım ...
Okuru bol olsun, İçimizden birinin kitabını okumak isteyen okusun... herkese keyifli okumalar...
𝙺ı𝚣ı𝚕 𝙶𝚎𝚌𝚎 𝚕
Herkese Merhabalar...
Bugün sizlere kalemini severek okuduğum yazardan #kızılgece kitabı ile geldim.
Evet kitabımız seri, en sevdiğim.
Ve diğer bir en sevdiğim ise serinin tamamlamış ve elimde olması daha ne isterim ki.
Fantastik evren okumayı severim ama ben en çok bu halde yazıldı ise severim.
Nasıl mı?
Karmaşık olmayan, heyecanlı ama aynı zamanda içinde aşk olan, maceralar ile kuşatılmış bol olaylı, az karakterli ve son sayfaya kadar merak edilen.
Kızıl Gece de tam da böyle bir kitaptı.
Başlar başlamaz su gibi aktı ve son sayfaya resmen ışınlandım desem yeridir.
Çünkü elimden bırakmak istemedim.
Rozelin ve Biran Nuh ile tanışın!
Rozelin kendi halinde mütevazi denilecek bir hayatı varken her şey arkadaşının tavsiyesi ile gittiği yardım vakfı ile başlar.
Bu vakıfta tek şart ise kan vermektir.
Ve onun verdiği kan ile aranan bulunur.
Rozelin yıllardır gördüğü rüyalara anlam veremediği yetmiyor gibi kendini onun içinde buluverir.
Artık bambaşka bir evrendedir.
Üstelik de hiç bu zamana kadar erkek arkadaşı bile olmamışken hamiledir.
Nasıl olur demeyin!
Rozelin gözünü açtığında başka bir yerdedir ve anlam vermeye çalışır ama daha ne olduğunu anlamadan ise kendini bir kaosun, çekişmenin ortasında bulur.
Liderler arası çekişme ve taht kavgasına dönmesin mi?
Akıllı olan, kurnaz olan ve veliaht veren lider olacak mı olacak.
Peki bebek!
İşte o ön bir ay sonunda doğacak eğer kabul edilen ve bir aşk bebeği ise de kehanetler ortadan kalkacak.
Eee bunlar ne demek ya dediniz değil mi?
Bu sefer ters köşe yapıp nasılı değil de sonucu yazdım ve okuyanlar bence hemen anladı.
Ahh canım Bahriyelim
Çok severek, yer yer ağlayarak ama büyük bir umutla okuduğum bu kitabı sayfalarca anlatmak isterdim ama kısa tutmaya çalışacağım.
Flamingolar Pembedir, yazarın ‘alternatif hayat hikayem’ dediği bu roman, altı yaşında anne ve babasını kaybeden Bahriyeli’nin dayısıyla büyümesini, kaybı, özlemi, sevgiyi ve hayata tutunmayı anlatıyor.
Aslı Perker, Bahriyeli ile çok büyük acıları ve kayıpları anlatıyor ama bunu son derece içten, sade ve samimi bir şekilde yapıyor. Bahriyeli’nin annesine duyduğu özlem, kendine ait bir yer arayışı, büyümesi ve hayata tutunmaya çalışması beni o kadar etkiledi ki o küçücük kıza defalarca sarılmak istedim. Yanındayım diyebilmek, büyürken yaşadığı korkularda ona ‘Korkma, bunlar normal’ diyebilmek çok isterdim.
Gözyaşlarıyla okuduğum bazı sayfalarda bana umut veren şey, Aslı Perker’in Kaybedilen Bütün Savaşlar kitabını daha önce okumuş olmam. Bahriyeli’nin hayallerine ulaşacağını, o gemiye bineceğini ve dost edineceğini bilmek içimi rahatlattı.
Dayısına da ayrı bir parantez açmak istiyorum. Bahriyeli’yi Bahriyeli yapan, onu olduğu gibi seven, şekil vermeye çalışmayan, sadece yol gösteren biri. Belki de Bahriyeli’nin bu kadar güçlü bir şekilde büyüyebilmesi, dayısız bir hayatta mümkün olmazdı.
Flamingolar Pembedir, 6 yaşında büyümek zorunda kalan bir kızın hikayesi. Kayıplarla yaşamayı, sevmeyi ve hayata tutunmayı anlatan hüzünlü ama çok güzel bir kitap. Kitabı bitirdiğimde içim dolu doluydu ama Bahriyeli adına büyük bir mutluluk vardı.
Kaybedilen Bütün Savaşlar benim için çok özel ve unutamayacağım bir kitap olmuştu. Bu yüzden Bahriyeli’nin o kitaba, o hayata ve o geleceğe uzanan yolculuğu da kalbimde her zaman özel bir yere sahip olacak.
Aslı Perker’e kocaman kocaman sevgilerimi ve saygılarımı iletiyorum. İyi ki
