ahibbai
@ahibbai
ѕana şüpнe veren şeyi вıraĸ,
şüpнe verмeyene вaĸ.
instagram.com/ahibbai
Bursa
112 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
YUSUF BULUNUR, KEN'AN BULUNMAZŞiir
Bu ne derttir ana derman bulunmaz
Ya bu ne yaredir zahmı belirmez
Yitürdüm Yusuf'um Ken'an elinde
Yusuf'um bulundu, Ken'an bulunmaz
Beyim ârif isen, var sen yolunca
Bunda başlar yiter, kanlar sorulmaz
Mânisiz kişiden hiç nesne gelmez
Kovası yok kuyudan su çekilmez
Kuyu cismindürür mâni kovası
Çekerler kovayı suyu belirmez
Erenler kapısı, mürüvvet kapısı
Sıtk ile gelenler, mahrum günülmez
Yunus bu mânide gark oldu gitti
Geri gelmekliğe aklı belirmez
Sayfa 98
ahibbai
kaybettim Yusuf'u Kenan ilinde
yusuf bulundu vü Kenan bulunmaz
-
herkes'in bir Yusuf'u vardır, cemaline özlem duyduğu bir Yusuf'u.
-
Kişi eğer direnmeyi bilmezse, Yusuf'unu korumak hususunda titizlenmezse, Yusuf'una özen göstermezse, ister istemez Yusuf'unu şehrin kalabalıkları (galebelikleri) arasında kaybeder, ondan onu bir daha bulamayacağı kadar uzaklaşır.
-
Etrafsız yaşamak, bir çevrenin bulunmadığı bir alanda ikamet etmek, tek başına kalmak demektir ki bu asla mümkün değildir. Lâkin bütün etrafa rağmen, çevremizi kuşatan sınırların rağmına yalnız yaşamak, yalnız kalmak pekâlâ mümkündür.
-
Evet dostum, belki tek başına kalamazsın, etrafsız olamazsın ve fakat eğer istersen, seni çevreleyen mâsivanın sınırları içerisinde yalnız kalmayı, sadece kendinle olmayı, kendinde olmayı başarabilirsin.
-
Sanma ki mutsuzluğun etrafını kaybetmenden, bilakis kendini kaybetmenden. O halde etrafını unutmadıkça, kendini hatırlayamayacağını asla aklından çıkarma!
-
dücane cündioğlu’nun ‘kenan’ı kaybetsen bile yusuf’u kaybetme’ başlıklı makalesinden.
Bir şehri tanımanın belki en güvenilmez yollarını memleketine yabancı gazetecinin, duygusuz bilimin, kavgacı gündelik siyasetin dili döşüyor. Şehirleri tanımaya türkülerden, çarşılardan, cami cemaatinden başlamak en iyisi. Hatta o şehri hiç görmemiş olan kör hafızlardan.
Zeynep Namlıoğlu isimli okura yanıt verildi
ahibbai
bir şehri, memleketine yabancı gazeteciden, duygusuz bilimden, kavgacı gündelik siyaset dilinden tanıyamazsınız. Bir şehri, türkülerinden, çarşılarından, cami cemaatinden ve hatta o şehri hiç görmemiş kör hafızlardan tanıyabilirsiniz, diyor. E tabi bölümün girişi bu değil ortalarına doğru alıntı yaptım, en başından okuyup bitirince anlamlanıyor, kitabı tavsiye ederim oldukça samimi yazar.
KİTAP OKUMAK HAKKINDA
Okumak gereklidir, çok yararlıdır ama insan nasıl okuyacağını bilmiyorsa yarar elde edilemeyeceği gibi zararlı da olabilir. Düşüncesizce ve akılsızca abur cubur okunan şeylerin zararı vardır. Nitekim vücudu beslemek için insan ne yiyeceğini, nasıl yiyeceğini bilmeden yerse zararlı olmaya başlamaz mı? Kötü arkadaşları olmanın zararı gibi kötü kitabı okumanın da zararı vardır ve yazılıp basılan şeylerin büyük çoğunluğu beş kuruş etmeyen değersiz şeylerdir.
Ben kitabı çok seviyorum hem de pek çok. Çocukluğumdan beri okurum. Hala da okuyorum ama şimdi size okumanın tehlikelerinden bahsedeceğim. Durup geriye baktığımda keşke daha iyi kitaplar okusaydım diye hayıflanıyorum. Bereket arada okuduğum iyi kitaplar kısmen bu eksikliği giderdi. Size tavsiye edeceğim şey şudur. En iyi kitapları okuyun. Yoksa kafanız zararlı şeylerle dolar ve bunlar doğrulara da engel olur. Son derece seçici olun.
Kitap almaktan da vazgeçmeyin. Ben hala kitap alıyorum fakat içinden en iyilerini okuyorum. Aldım diye her kitabı okumam gerekmez. Çok kitabım var. Kitap ne kadar çok olursa onun içinden en iyi olanın sayısı da çok olur. Evimde iki bin beş yüz civarında kitap var. Bazıları bunların hepsini okudun mu diyor. He diyorum. Böyle bir soru soran hiç okumadığını anlatır.
Şunu itiraf edeyim ki çok kitap okumaya gerek yok esasında. Bütün ömrünce insan iyilerinden üç yüz kitap okusa ve bunları iyi anlasa yeterlidir. Ama bu üç yüz kitabı ancak üç bin kitap arasından bulabilir. Kitapların çoğu birbirinin tekrarıdır. Bütün mesele iyi kitap seçme işidir. Bunu öğrenmek de bana bir ömre mal oldu. Goethe seksen yaşında “hala okumayı öğreniyorum” demiş.
Cuma Özusan
Erhan Özdemir isimli okura yanıt verildi
ahibbai
Kendisi bir yazar, öyle şekillendirmek gibi bir derdi hiç yok, Facebook'tan kendisine arkadaşlık yollayıp fikirlerini görebilirsiniz. Ona göre 300 size göre bu sayı 500 olur, buna fazla takılmayın bence. Schopenhauer kendi çağındaki yazarlara ve okuyuculara çok sert bir dil kullanıyor, yazarları para kazanmak için yazmakla, okuyucuları da bunları okumakla suçluyor, ahmak olarak görüyor. Bence bu doğru bir tahlil çünkü okuyucu için en önemli olan şey zamandır.