Allah'la samimi oldum geçen üç yıl
boyunca
Havı dökülmüş yerlerine yüzümün büyük bir aşk yamadım
Hayır
Yüzüme nur inmedi, yüzüm nura indi bayım
Gözyaşlarım bitse tesbih tanelerim vardı Tesbih tanelerim bitse gözyaşlarım... Saydım, insanın doksan dokuz tane yalnızlığı vardı.
Aşk diyorsunuz ya
Ben istemenin Allahını bilirim bayım!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ah’lar ağacına benziyorum biraz,
Kim dokunsa dökülüyor içim.
Bir yanım çocuk kalmış hâlâ,
Bir yanım büyümekten yorgun.
Hayat dediğin nedir ki zaten,
Biraz eksik, biraz kırık…
Ama yine de inadına
Güzel bir şeyler bekliyor insan.
Bir zamanlar kendimi
Bulunmaz Hint kumaşı sanmıştım.
Kaç metredir benim yokluğum?
Benden daha çok var sanmıştım.
Benim yokluğumdan dünyaya
Bir elbise çıkar sanmıştım.
Sayfa 16 - Metis Yayınevi | On Dokuzuncu Basım·Kitabı okuyor