Ahmet
@ahmtcanerr
Hiç kimseye,hiç bir şeye inancım kalmamıştır...
Nietzcshe devam etti: "Kitaplarımı gördünüz.Yazılarımdaki başarımın zekâmdan ya da aldığım eğitimden kaynaklanmadığını anlamışsınızdır.Bu başarı,sürüler halinde yaşamanın getirdiği rahatlıktan kendimi bilerek ve isteyerek uzaklaştırmamdan; kötü ve güçlü eğitimlerle yüz yüze gelme cesaretini gösterebilmemden kaynaklandı.Araştırma ve bilim,önce inançsızlıkla başlar.Ancak,inançsızlık başlı başına strestir.Yalnızca güçlüler buna dayanabilir.Bir düşünürün sorması gereken asıl soru nedir biliyor musununuz ? "cevabı beklemeden devam etti." Asıl soru şudur; Hakikatın ne kadarına dayanabilirim ?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Deliliğini topluma kabul ettirebilene dahi derler; Ben ettiremedim, tımarhanedeyim… güldüler.
“Aklın fazlası cehennem” dedim… güldüler.
“Her Çocuk Tanrı’nın gönderdiği bir peygamberdir ve unuturuz büyüyünce peygamber olduğumuzu, gider bir öğretmen oluruz, işçi, mühendis, memur” dedim, güldüler.
Şehir cereyanına bağladılar beni… güldüler..“
Kişi, bağımsızlığa ve emretmeye belirlenmiş olmak için, kendi koyduğu sınavlardan geçmeli; bunu da doğru zamanda yapmalı. Belki de oynanabilecek en tehlikeli oyun olduklari halde, kendi koyduğu sınavlardan kaçmamalı ve son olarak, bunlar yalnızca kendi tanıklığımızda, başka bir yargıç bulunmadan yapılan sınavlar olmalı. Bir kişiye bağlanıp kalmamalı: - en sevilen kişi bile olsa, - her kişi bir hapishanedir, bir kuytudur da. Bir vatana bile bağlanıp kalmamalı: en çok acı çeken, yardıma en çok ihtiyacı olan olsa bile, - yüreğini muzaffer bir vatandan kopartmak daha kolaydır. Bir merhamete bağlanıp kalmamalı: bir tesadüfün bize çektikleri ender eziyetleri ve çaresizliklerini gösterdiği yüksek insanlar söz konusu olsa bile. Bir bilime bağlanıp kalmamalı: kişiyi en değerli, tam da bizi bekliyor görünen buluşlarla cezbetse bile. Kendi kurtuluşuna bağlanıp kalmamalı, altın da hep daha fazla şey görmek için hep daha yükseğe uçan kuşun o şehvetli uzaklığına ve yabancılığına: - uçanın tehlikesi. Kendi erdemlerimize bağlanıp kalmamalı ve bir bütün olarak, herhangi bir ayrıntımızın, örneğin "misafirperverliğimizin" kurbanı olamamılıyız: kendilerine karşı müsrifçe, âdeta kayıtsızlık içinde davranan ve liberallik erdemini bir günah boyutuna vardıran yüksek türden zengin ruhlar için tehlikelerin en tehlikesidir bu. Kendini korumusunı bilmeli: en zor bağımsızlık sınavı.
ruhun aynasıŞiir
yine geliyordu üstüme yalnızlık
kefen gibi sarıyordu bedenimi yalnızlık
inancımı çalkalıyordu yalnızlık
ruhuma nakşediyordu yalnızlık
kalbim siyah renkten rengi görmüyor
ruhum çaresizlikten başka duyguyu hissetmiyor
yine geliyordu üstüme yalnızlık
korkunun her çıkmazı vardı ruhumda
korkuyordu ruhum her şey'den
yine geliyordu üstüme yalnızlık
anlayamıyordu çıkmazlarımı lisan
hissetiremiyordu duygularımı kalp
yine geliyordu üstüme yalnızlık..
🌺Ahmet Caner
