Ahsen
@ahsentl
"İnsan muhitin bayağı, manasız, soğuk tesirlerinden kurtulmak istediği zaman yalnız okumak fayda verir."
17 Temmuz
55 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İthaki'nin bilimkurgu klasikleri ile tanışmam Sürgün Gezegeni ile olmuştu. Açıkçası çok beğenmemiştim kitabı fakat bunun tamamen benden kaynaklı olduğunu düşünüyorum. (Sonuçta Ursula K. Le Guin'den bahsediyoruz) Düzgün bir okuma yapmamıştım çünkü. Sürgün Gezegeni'nden sonra bilimkurgu klasiklerine önyargım da oluşmuştu, bunun bu kitapla kırıldığını düşünüyorum.
İlk başlarda bir fantastik kitap okuyormuşçasına okudum kitabı. Yalın bir anlatıma sahipti, yer yer romantizm vardı ve bilimsel kavramlardan uzaktı. Fakat son bölümde bilimkurgu olduğu kanıtlandı. Kitapta en etkilendiğim, beğendiğim kısım mahkeme sahnesi ve ondan sonra gelenlerdi. Salvador'un savunması, piskopos ile geçen din ve bilim tartışmaları çok hoştu. Bunun sebebinin de yazarımız Alexandr Belyaev'in bir hukukçu olmasına bağlıyorum.
Yine mahkeme sahnesinden başkanın "Öyleyse neden çalışmalarınızın sonuçlarını yayınlamadınız?" sorusuna Salvador'un "Zanlı sandalyesine oturmakta acelem yoktu." cevabı da kilisenin bilim üzerindeki kısıtlamalarına karşı bir eleştiri niteliğinde olsa gerek. Ayrıca yapılan başarılı deniz betimlemeleri ve İhtiyandr'ın denizde özgürce gezintiler yapmasını yazarımızın geçirdiği felç nedeniyle özgürlüğe olan özleminin parçaları olduğunu düşünüyorum.
İlk bölümlerde okurken sıkılsam da başarılı bir sonla bitirilen bu kitabı gerçekten beğendim. Yazarın diğer kitaplarını da listeme ekledim, okumayı ihmal etmeyeceğim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Dünyaya nasıl, neden geldiğimiz ya da dünyanın neden ve nasıl var olduğu gibi sorular kafamı kurcalıyor. Okulda aldığımız matematik, fen dersleri de bu konuda yeterli olmuyor ne yazık ki. İş Bankası yayınların bu serisini gördüğümde ilgimi çekti ve rastgele bir kitapla başlamak istedim. Kitap diyalog şeklinde yazılmış ve bence bu yazım tarzı kitabı anlamaya daha çok yardımcı oluyor. Benim gibi liseye giden ve bildiği şeyler hücrenin canlının en küçük birimi olduğundan öte gitmeyen biri için bile anlaşılabilir bir eser bence. Tabii ki bazı kısımları yine araştırma gereği duydum fakat bu sizi çok yormayacaktır. Sorgulayan, merak eden ve öğrenmek isteyen her bireyin alıp okuması gerekli bence. Hayatı yaşayıp gitmek yerine bazı sorular sorarak onu anlamlandırmak çok daha güzel ve kaliteli bir hayat yaşamamıza olanak sağlıyor.
Savaşlarla, tarihle ilgili şeyler okumak ya da izlemek hep ilgi çekici geliyor bana. Tüm o okuduğumuz tatlı aşk romanlarının dünyasından çıkıp gerçek dünyaya bakmak sarsıyor beni. Genel olarak okuduğum savaş ve tarih kitaplarının arasından en sarsıcısı, en etkileyicisi tartışmasız bu kitaptı. Rus-Japon savaşında savaşan bir askerin yazdığı yazılardan derleme kitabın ilk bölümü. Okurken her sahne film şeridi gibi gözümün önüne geldi ve sanıyorum ki bu yüzden de her birkaç sayfada durup soluklanma ihtiyacı hissettim. Tüm o kan, vahşet, şiddet, savaş, çok iyi işlenmiş. Savaş karşıtı romanların en iyilerinden bence. Yazarın diğer kitaplarını listeme ekledim bile.
*spoiler içerebilir*
Okuyan herkesin övdüğü bu kitabı sevgili @diaryofbuse'nın ısrarlarına da dayanamayıp okumaya başladım. İyi ki başlamışım! . Şunu belirtmek isterim, daha önce okuyup 50'li sayfalarda yarım bırakmıştım, o zamanki yaşım gereği tam olarak kavrayamamıştım sanırım olayları ya da tatlış bir aşk romanı beklediğim için de olabilir bu devam edememe sorunu. Fakat kesinlikle yarım bırakılacak bir kitap değil, aksine tekrar tekrar okunabilecek bir kitap.
Romanımız genel olarak seçimler üzerine kurulu. Catherine Edgar'ı mı seçecek, Heathcliff'i mi; küçük Catherine Linton'la evlenecek mi evlenmeyecek mi gibi tercihlerin sonuçlarını okuyoruz. Bazen seçimler beni sinir etse de verdikleri gizem duygusunu okumak ayrı bir tat veriyor insana.
Yazarın betimlemeleri çok başarılı. Anlatılan her şeyi zihnimde canlandırabildim. Catherine'nin sarı buklelerini, şömine önünde otururken camdan bakanların görünüşlerini... Okurken sizi de içine çekiyor. Bay Lockwood'un yanında oturup hikayeyi beraber dinliyormuşsunuz gibi hissediyorsunuz.
Kitapta Heathcliff'ten nefret ettiğim kadar Hareton'u sevdim. Diğerlerine göre kenarda köşede kalmış bir karakter, daha fazla okumak isterdim ama maalesef :( Çok iyi yerlere gelebilecekken çevre etkenlerle kötü şartlara maruz kalıyor. Heathcliff'ten en çok Hareton'a yaptıkları için nefret ettim sanırım. Ayrıca bizim küçük Catherine'nın onunla alay ettiğini gördükçe kızdan uzaklaştım. Biraz daha anlayış gösterseydi keşke. Sonralarda anlıyor Catherine de Hareton'un değerini, beraber kitap okuduklarını gördüğümde oğlu evlenmiş anne edasıyla mutlu oldum :)
Heathcliff'i sevmedim demiştim çünkü etrafındakilere çektirdiği acılar gerçekten kabul edilemez. Yanıp bitmeyen bir nefret var içinde. Tüm bunların ötesinde ne kadar güzel sevdiğini
Hepimizin doğdumuz andan itibaren bastırılan bir tarafı var. Kimimiz astronot olmak isterken mühendis, kimimiz şair olmak isterken belki de doktor olduk. Toplumun sınırlandırdığı çizgilerden dışarıya adım atamadık. Fakat Bay Keating tüm bu sınırlamalara karşı çıkarak kendimiz olmamız gerektiğini hatırlatıyor bize bu kitapta. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Geleneklerine böylesine bağlı bir okulda "carpe diem" felsefesini öne sürüyor ve böylece öğrencilerin hayatına dokunuyor. Hepimizin muzdarip olduğu fakat göz ardı ettiği sorunu gün yüzüne çıkarıyor kitap. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Neil'in tercihleri ve seçtiği yol çok etkileyiciydi. Ayrıca Todd her ne kadar çekingen bir karakter gibi dursa da kitabın sonunda yaptığı haraket arkadaşlarına ne kadar bağlı olduğunun bir kanıtı. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Uzun zaman bekletmenin pişmanlığını yaşıyorum. Belki de daha önce okusam bu kadar farkındalık yaratmazdı bende. Okumayanlar, kesinlikle şans vermeli.
