ahsen
@ahsslibrary
26 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yerine göre ,kader dediğimiz şey,dar bir yerde sürekli yönünü değiştirerek dönüp duran bir kum fırtınasına benzer. Sen de,ondan kurtulmak için ayağını bastığın yeri değiştirirsin. Bunun üzerine fırtına da sana ayak uydurmak için yönünü değiştirir. Bir kez daha bastığın yeri değiştirirsin. Tekrar tekrar,sanki şafaktan hemen önce ölüm tanrısıyla yapılan uğursuz bir dans gibi,aynı şey tekrarlanıp gider. Neden dersen, o fırtına uzaklardan çıkıp gelmiş herhangi bir şeyden farklıdır da ondan. O fırtına aslında sensindir. O yüzden yapabileceğin tek şey,teslim olup ayağını dosdoğru fırtınanın içine daldırarak,gözlerini kum girmeyecek şekilde sımsıkı kapatıp adım adım fırtınanın içinden geçmektir. Orada,muhtemelen ne güneş ne de ay, hatta ne yön ne de zaman vardır. Orada, kemikleri bile parçalayacak kadar keskin beyaz kum tanecikleri gökyüzüne dans eder. İşte böyle bir kum fırtınası canlandır gözünde.
Sonra sen, gerçekten de onun içinden geçip gideceksin. O kun fırtınasının içinden. Hem sembol hem de fiziksel olarak görünen o kum fırtınasının. Ancak,hem sembol hem de fiziksel bir şey olduğu halde, aynı zamanda o şey insanın vücudunu binlerce bıçak tarafından kesilmiş gibi lime lime eder. Sayısız insan orada kan akıtmıştır,elbette senin kanında akacak. Ilık ,kırmızı kanın.O kanı avuçlarına dolduracaksın. Senin kanın ile başkalarının kanı birbirine karışacak.
Sonra o kum fırtınası bittiğinde,nasıl olup da onun içinden geçebildiğini,nasıl hayatta kalabildiğini tam olarak anlayamayacaksın. Hayır, o fırtına gerçekten bitti mi bunun bile farkına varamayacaksın. Yalnız, tek bir şeyden emin olacaksın. O fırtınanın içinden geçtikten sonra,fırtınanın içine ayak attığındaki kişi olmayacaksın artık ,aynı kişi olmayacaksın. Evet,işte kum fırtınasının anlamı bu.
"O küçük kızın, o yalnızlığın içinde mavi gözlü çocuğa hayran olmaması mümkün değildi. Sonra kız büyüdü. Sonra çocuk büyüdü.Sonra masal bitti. Küçük kız büyüdüğünde kendinin kahramanı oldu. Ama bunu o çocuktan öğrendi."
