“Bir gün bana şöyle dedi şeytan: "Tanrı'nın dahi kendi cehennemi vardır; Bu, insana olan sevgisidir.
Ve şöyle dediğini işittim geçenlerde: " Tanrı öldü; İnsana acımasından öldü Tanrı."
"Ümit mi? Ümit en son kötülüktür!" Nietzsche adeta haykırmıştı. 'İnsanca, Pek İnsanca adlı kitabımda ileri sürdüğüm gibi, Pandora' nın kutusu açılıp, Zeus'un içinde sakladığı bütün kötülükler dünyaya saçıldığı zaman, orada son bir kötülük kaldığından kimsenin haberi olmamıştı: Ümit. O zamandan beri, yanlışlıkla kutuyu ve içindeki ümidi iyi şans olarak yorumladık. Fakat Zeus'un arzusunun, inananların kendilerini işkenceye teslim etmeleri olduğunu unuttuk. Ümit kötülüklerin en kötüsüdür, çünkü işkenceyi uzatır. "