Çünkü Ehli Kitaptan olan kimsenin kestiğinin yenebilmesi için ona, mubah saydırıcı şekilde kesmesi şart koşulmuştur. Buna göre Ehli Kitaptan biri, şeriatın onaylamadığı bir yerde hayvan keserse kestiği hayvan mubah olmaz. Çünkü Ehli Kitaptan olan kimsenin amacı, kestiği hayvanı Müslüman gibi kesmek olmalıdır. Bilindiği gibi eğer Müslüman, kestiği hayvanı Allah’dan başkası için veya Allah'tan başkasının adını anarak kesse, kestiği hayvanın eti mubah olmaz.
Görüldüğü gibi İbn Teymiyye, sahih nakle bina edilmeyen ve ya dil ve şeriate uygun düşmeyen, sırf akla dayalı tefsirde bulunmayı haram görmektedir. Zaten müfessirlerin büyük çoğunluğu da yukarıda zikrettiğimiz hadis-i şerifleri "kim ki Kur'an'da bulunan gaybî şeyleri delili olmadan kafasına göre tefsir ederse" şeklinde te'vil etmişlerdir.