Serinin ilk kitabı "Körlük"ü aratmayan, bir nevi ilk kitabın devamı diyebileceğimiz güzel bir eserdi. Kitabın daha başından itibaren Saramago'nun akıcı anlatımı ve çevirmenin başarılı üslubu beni kitaba bağladı. Yerine göre güldüm, yerine göre düşündüm ve üzüldüm. Bilen bilir, incelemelerin hiçbirinde ana konuya değinmem. Bu geleneğimi sürdürmeye devam edeceğim ve diyeceğim ki : Körlük'ü okuduysanız, hiç beklemeden Görmek'i de okuyun. İkisini de okumadıysanız, geç kalmadan Körlük'ü okumaya başlayın. Pişman olmayacağınıza inancım tam. İncelemeyi kitaptan çok sevdiğim bir alıntıyla noktalamak istiyorum : "Belki, insanlar sadece sözlerden yorulmuştur