Aleyna
@ainesarc
yeniden iyi biri olmak mümkün
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitabımız 1800'lerden 1400'lü yıllara sanki görüyor,sanki orada da yaşıyor,Fransa'nın katedralleri arasında dolaşıyor ve karakterlerin kalplerinin içine bakıyormuşçasına yazan bir kalemin bakış açısıyla başlıyor.Paris'in o dönem yaşantısı,mekan tasvirleri,sosyal ve ekonomik itibarlarına değin çok detaylı ve bölümleri kapsayan betimler ve tasvirler okuyor biraz daha vakıf olabiliyoruz sevgili Hugo sayesinde kitaba ve olayların ardından karakterlerin bakış açısına.Kendi açımdan konuşmak gerekirse bu tasvirler her ne kadar bana kitabı anlamam konusunda yardımcı olsa da belki de bu denli bir betimlemeye alışık olmadığımdan bu sayfalarda kayboldum dostlar.Öyle ki 200'lere değin kitabın atmosferine adapte olamamış,karakterlerin düşüncelerine,hislerine vakıf olamadığımı hissetmiştim.Yine de her açıdan sabredip okumanıızı tavsiye ediyorum bu sayfaları.Çünkü özellikle geçmiş yıllarda okuduğum Sefiller ve Bir İdam Mahkumunun Son Günü'nden bunun yazarın genel olarak kitaplarına yer edinmiş tarzı olduğunu anladım.Ben de yazarın kitaplarını okumaya devam ettikçe bu betimleme tarzına alışacağımı umuyorum.
Kitap Quasimodo'dan bahsediyor.Halk tarafından bebeklikten itibaren,çirkin,lanetli atfedilmiş,hırpalanmış,hor görülmüş ve bunun nezdinde kendi de hırçın bir genç olup çıkmış kambur,bir gözü görmeyen,kulakları işitmeyen karakterimiz.Ama sadece Quasimodo değil bahsedilen.Onu bulduğu ilk günden itibaren tabiri caizse görünmez bir babalık görevi üstlenmiş ve şimdi bildiği ve hayatını idame etmesine yardımcı olan pek çok şeyi öğreten,öğretmekle kalmayıp ona Notre Dame'da bir ev açan,gençlik yıllarını çalışmakla,daha iyiye ulaşmakla geçiren,belli ve değişmez ilkelere sahip soğuk ve anlaşılmaz başdiyakoz Claude Frollo'dan da bahsediyor.Paris caddelerinde keçisiyle dolaşan,dolaştığı
"Kusur benim imzamdır."
Ardından,şunu söylemeyi de ihmal etmezdi:
"Kusur benim imzamdır.Bir ismim olduğu sürece bir kusurum da olacak ve olmalı."
Aristâtalis'in dem vurduğu gibi,gözün vazifesi sadece görmek deği,Hakikat'i görmektir.Hakikat'i gören bir göz, artık başka bir şey göremez.