Aişə
@aishahuseyn
Şu anda okuduğu kitap
Martinə elə gəlirdi ki, onu əhatə edən hər şey, alışdığı, varlığının bütün telləri ilə bağlandığı hər şey - bacısı da, onun evi də, ailəsi də, çilingər Cim də bir qara daş kimi onun boğazından asılmış, ona imkan vermir suyun üzünə çıxsın, həyat onun üçün öz mənasını, dadını, tamını itirmişdi.
O, bacısı ilə mehriban olmaq istəyirdi. Bacısının ürəyi yumşaq idi və onu özünəməxsus bir tərzdə sevirdi. Martin bunu bilirdi. Doğrudur, illər gəlib keçdikcə bacısı öz əvvəlki simasını getdikcə itirir, deyingǝn və hirsli bir arvad olurdu. O, qərara gəldi ki, bu dönüşün əsas səbəbi ağır əmək, böyük aila və ərin cansıxıcı, mızı xasiyyətidir. Birdən onun ağlına gəldi ki, bütün bu müddət ərzində çürümüş tərəvəzin, çirkli paltarların və piştaxta arxasında dayanıb saydığı, əldən-ələ keçib çirklənmiş mis pulların qoxusu bacısının bütün varlığına işləmişdir.
Martin bütün həyatı boyu məhəbbət axtarmışdı. Onun təbiəti ehtirasla məhəbbətə can atırdı. Bu, Martinin bütün varlığının üzvi bir tələbatı idi. Lakin o, məhəbbətsiz yaşayırdı və buna görə də tənha könlü getdikcə daha da sərtləşirdi.
Güzel bir gecede, ay ışığında,
Mutlu hayaller kurmak kendi kendine,
Hiç kimse var mı dünyada,
Seni düşünen diye!
Güzel elleri
Altın arpin üzerinde dolaşan,
Tutkulu ezgisi
Seni kendine çağıran!
Bugün ya da yarın her yer cennet olacak...
Ama, ne yazık! Dostun o güne çıkamayacak!
İnsan kendisi için zevkle yaşayamadıktan sonra niçin başkaları için yaşasın ki?
