İnsanlar nasıl yalnız kalmak için dağ tepelerine çıkıp uygarlıktan kaçıyorsa, bazı hastaların zihinleri de yalnızlığı koğuş sınırlarının ötesinde buluyordu. Hatta bazıları, asla dönemeyecekleri yerlere gidiyordu.
Petey, aile özlemiyle yanıp tutuşuyordu. Beyni, sevgiyi ve bağlılığı tanıyor gibiydi ama duyduğu hisler, yalnızca hayal gücünün ürünü olsa gerekti. Petey'nin hatırladığı hiçbir şey, hiç bu kadar özel olmamıştı.