a k d e n i z
@akdnz1
In solis sis tibi turba locis.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Evrenin güneşi; “Sabır, musibetin vurduğu ilk andadır,” sözüyle yakıyor deniz fenerini. Dalgalar susup, durgunluk esir aldıktan sonra geceyi, sabrın ne anlamı var! “ Bir insanın erdemi, tehlike saatinde belli olur,” diyen Shiller de biliyor bu gerçeği. Sen Kadıasker Kınalızade Ali Çelebi’nin “ Ayrılık gecesinde sağ kalırsak, şaşırmamalıdır; ecel postacısı karanlıkta evimizi bulamaz da ondan,” dediğine bakma. “Gece ilerledikçe mum küçülür,” diyen Li Tai-pe’yi dinle. Korkma, eriyor üzüntünün mumu.
Sayfa 35
Halbuki sevgi ayrık otları gibi rastgele büyümemeli kalbimizde. İtinayla seçmeli toprak; ağacı görmek istediğimiz yere ekmeli tohum. Çünkü toprak tohumun kıymetini bilirse izin verir dışarıya çıkmasına. Demek lunaparkta rastgele attığımız kahkahaların, isabet etseler de bize kazandıracak fazla bir şey yok.
Sayfa 33
Dizlerine kadar gömüldüğün karda ne var! Boğazına kadar battığın kelimelerin içinde yüzmek ne soğuk!
Sayfa 29
Şüphe “başlangıç”tır, karar “nihayet”
Zamanı zamana etme şikayet
Kaçmak kurtuluştur diyorsan şayet
Beraber kaçalım tut ellerimden
