sema

ben şimdi hangi çağın aynası, deşilmiş hangi yaranın ağrısıyım?

Reklam

Deniz bozbulanık, akşam alaca İçimdeki sıkıntıyı elimle kovdum Yürüdüm düşlerimin kıyıları boyunca Bir sorunun önünde öylece durdum Bunca şiirden ne kaldı bana Her sabah yeniden doğma hüneri mi? Her gece yinelenen bir uzun duruşmada Tanık gibiyim de sanığım kimi Deniz bozbulanık, akşam alaca Maviler birdenbire mora çalıyor Ey insanlar, bir adam burada Bardaktan boşanırcasına ağlamak istiyor...

sema

ölümün tarih öncesi çağlardan kalan solgun bir imgesiydim

Takip Önerileri

sema

taş

Bugünü bitirip yarına başlayamam Gözlerim sokakların ardına taşamıyor artık Herkesin güldüğü yerde ben ölüyorum Yüreğimde anlatılmaz bir kırıklık Ucu bucağı var mıdır ki bu acının Günler birbirine ekleniyor, tek bir gün oluyorlar Artık gecenin ardından sabah gelmiyor Ve uzun bir kışın ardından bahar Bugünü bitirip yarına başlayamam Dün kayboldu, ötesi bir o kadar uzak Sözcükler taşa dönüşüyor şimdi boğazımda Çok anlatılmış bir öykü oldu yaşamak..

sema

Eski Bir Duvar

Hiç söylenmeyecek sandığım sözler Bir bir kayıyor artık dudaklarımdan Hiç ayrılmayacak sandığım dostlar Gülümsüyorlar şimdi kendi yollarından Avuçlarıma çeşmelerden su dolduruyorum Üstüne tutuyorum yazdığım şiirlerin Yazılar silinmiyor, daha belirginleşiyor O buruk anıları yaşanmış günlerimin Hayata da ölüme de öylesine uzağım ki Yüreğim eski bir duvar gibi delik deşik Bir sevda mı onaracak şimdi onu Geçip gitmişken benden sevgililik?