Beyzanur Akgül
@akglbeyzanur
Şu anda okuduğu kitap
Nurettin Topçu büyük bir fikir adamı ve ahlak felsefecisidir. Edebi eserleri ise birkaç şiir, ‘Taşralı’ adlı hikayeleri ve ‘Reha’ adlı tek romanından oluşmaktadır.
Bu eserde yirmili yaşlarda, her dem bir arayışı olan, ıstırap çekmekten usanmayan Niyazi’nin evli bir kadın olan kuş yürekli, tüm güzelliklerin onda toplandığı Reha'ya duyduğu hiç dile getirilmeyen bir aşk anlatılmakta, romanın kurgusunu da Niyazi'nin yaşadıkları ve bu yaşantıların onun ruh dünyasına yansıttığı izler oluşturmaktadır. Reha’ya duyduğu aşk Niyazi’nin kişiliğini felsefi bi derinlikle olgunlaştırmış ama Reha onun için muzdarip bir hayal olmaktan öteye gidememiştir, Niyazi’nin gerçekleri idrak edip, Reha’ya aile saadetini lanetleyen nefret dolu bir mektup yazarak İstanbul’dan ayrılmasıyla da roman son bulmuştur. Ama bu bir son değildir. Bence kuş yürekli Reha, Niyazi için beşerî aşktan ilahî aşka geçiş vesilesi oldu. Niyazi’nin ifadesiyle:
“Ve seni ilk gördüğüm, seni ilk tanıdığım gece Reha, o inzivadaki azabının hiss-i kable’l-vukuunu hatırladı. O ruh artık Rabbini bulmuş, Rabbine ermişti. Bu ızdırabın feryadını namütenahi mesafelerden ezelden beri bu ruha gönderen sendin.” (s.126)
Romanda anlatıcı kahramandır, anlatım günlük türüne benzer, eser olaydan ziyade psikolojik ruh çözümlemeleri ve tasvirlerden oluşmaktadır. Ayrıca Niyazi için bir nevi Topçu’nun kendisidir de diyebiliriz çünkü diğer eserlerinde fikir düzeyinde daima dile getirdiği düşüncelerini, hayat ve ahlak felsefesini bu romanda Niyazi karakteri üzerinde görmekte, onun düşüncelerinde okumakta ve hissetmekteyiz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Eser, Türk dünyasının dört bir yanından masal derlemeleri içermekte. Türk dünyasının renklerinin, zenginliğinin ortak değerlerinin de bir dökümü niteliğinde. Özbekistan ülkesinden rengarenk masal demetleri... Yazar, çocukların ruhsal açıdan sağlıklı bir birey olmaları, kendi kültürlerini tanımaları ve milli şuura sahip olmaları için masal yazmayı tercih etmiş. Yazarın anlatımı gayet akıcı, arı bir dil kullanılmış. Eserde yalnızca çocuklara yönelik değil, her yaştan okurun seveceği masallar bulunmakta. Kahvemi içerken bir çırpıda okudum. Çocuk okurlara alınabilecek güzel bir hediye olabilir, masal sever yetişkinlere de tavsiyedir.
Cahit Zarifoğlu'nun mektup yazma konusunda ayrı bir hassasiyeti olduğunu, hayatı boyunca çok fazla mektup yazdığını daha önceden okumuştum. Bu kitapta çoğunluğu Mavera dergisinin çıktığı yıllara ait olan mektuplar oluşturuyor. Mektupların bir bölümü beraber yola çıktığı dava arkadaşları olan yazarlara, bir bölümü yazarlığa hevesli dergiye şiir, hikâye gönderen gençlere, bir bölümü davaları için uğraşan dergiye abone toplamaya çalışan dostlarına, az bir miktarı da ailesine yazılmış.
Zarifoğlu dergiye gönderilen eserleri inceliyor, değerlendiriyor ve karşısındaki gençleri kırmadan onları yüreklendirerek kalemleriyle ilgili fikirlerini beyân ediyor. Bu mektuplar onun sanata, edebiyata bakışını anlamak noktasında bizlere yardımcı oluyor. Aynı zamanda dönemin imkansızlıkları, zor koşulları altında Mavera dergisini ayakta tutabilmek, okuyuculara ulaşabilmek, kaliteli içerikler çıkartabilmek adına çektiği sıkıntılara ve çabalarına şahit oluyoruz. Zarifoğlu yalnızca bir şair-yazar değil, ülkesi, inancı ve davası adına sorumluluk yüklenmiş bir yürek. Mektuplarında da bu konudaki hassasiyeti görülüyor. Genç şairlerin ya da dostlarının eserlerini değerlendirirken aynı zamanda onlara müslümanlığın gerektirdiği gibi yaşamayı, o bilinçle hareket etmeyi, iyiliği, güzelliği anlatmayı, kusurları örtmeyi tavsiye ediyor. Eşi Berat Hanım'a yazdığı mektup ve şiirde de onun kaleminin, yüreğinin zarifliğine şahit oluyoruz. Şiirlerinde olduğu gibi, mektuplarındaki o nahiflik de yüreğinize işliyor. Okumanızı tavsiye ederim.
'Ah mine'l aşk’ın ilk harfi ‘elif’ bir hançeri, ikinci harfi ‘ha’ ise ağlayan iki gözü simgeliyor. 'Aşk elinden ah çekme' anlamına gelen ‘âh minel aşk’, sevip de kavuşamayanların hüzünlü hikâyesini anlatır. Eskiden, mezar taşlarına yazılmasını isterlermiş insanlar bu sözün. Ölümü aşktandır desinler diye… Ölüm, aşk yüzündendir, aşk ölümdür diye...
Kitap deneme tarzında yazılmış. Feth-i kelâm için, aşkın ilinden, aşkın dilinden, aşkın hâlinden, aşkın yolundan, aşkın elinden ve hatm-i kelâm için başlıklarıyla yedi bölümden oluşuyor. İçerik olarak; Osmanlı medeniyeti ve eski şiir, padişahların şairliği, klasik şiirde Osmanlı kültürü ve mimarisi, şiirde musiki, divan şiirinin nadide mazmunları, sevgilinin güzellik unsurları, mum masalları yani şem ü pervane hikâyeleri, eski şiirde İstanbul ve Boğaziçi gibi konuları ihtiva ediyor. Ayetler, beyitler ve mısralarla süslenmiş. İskender Pala divan edebiyatını, 'Baştan sona aşkın beyânıyla dolu bir aşk edebiyatı' olarak tanımlar. Bunu kitapta da görüyoruz, konular hep aşk temellendirilerek anlatılmış. Çünkü klasik edebiyatımızda aşk her şeydir, her şey de aşktır.
İskender hoca divan şiirini herkese sevdiren adamdır. Eski edebiyat alanında derya denizdir, bir hazinedir. Ve bu hazineyi öğrencileri ve okurlarına nahif bir üslup, muhteşem bir kalem ile pay etmekten çekinmez. O 'En çok bildiği, sevdiği, bıkmadan anlatacağı tek konunun aşk olduğunu, her daim 'Ah mine'l-aşk' diyerek yazmaya başladığını ve Allah'ın ona fazladan verdiği yazma yeteneğinin gereğini yapmak için kalemiyle yaptığı her şeyi ibadet hazzıyla yaptığını' söyler. Gerçekten de o kalemi aşk olan adamdır. Neredeyse tüm eserlerinde aşkı ve onun hallerini anlatması bunun kanıtıdır. Eski edebiyata, tasavvufa ilgi duyan herkese İskender Pala'nın tüm eserlerini tavsiye
'Yuvarlağın Köşeleri', ''Ça' ve 'Dün Yağmur Yağacak' adlarıyla yayımlanan üç eser bu kitapta bir araya getirilmiş.
'Yuvarlağın Köşeleri' adlı bölüm Asaf'ın etika türü özdeyişlerinden oluşmakta. Şairimiz her ne kadar "Felsefe yapmak benim harcım ve niyetim değildir." dese de burada felsefeci kimliği ile karşımıza çıkıyor. Aşktan, sevgiden, umuddan, yalnızlıktan, ölümden, yaşamaktan, kadın-erkek ilişkilerinden tutun sanat, edebiyat, politika hatta spor gibi birçok konuya değinmiş, ciddi ciddi kafa patlatmış hatta hayatın her anından bir aforizma çıkarmış diyebilirim. Özdeyişlerde kimi zaman samimi, kimi zaman alaycı, kimi zaman da öğüt verici nitelikte bir üslup göze çarpıyor. Etikaların bazısı kendi kendine konuşma, bazısı da okura sesleniş şeklinde. Ayrıca şairin kullandığı "ağız" dikkatinizi çekecektir. Herkeste aynı etkiyi yaratmayabilir ama benim hoşuma gitti. Asaf "Eğlendireceğim ama düşündüreceğim de. İşimiz bu." deyor ve de başarıyor. Gerçekten de çok severek ve gülerek okuduğum bir bölüm oldu. Adeta onunla sohbet eder gibi hissettim her etikadan sonra da "aa aynen valla, evet bence de, şahane tespit, haklısın üstâd.." demekten kendimi alamadım :) Aynı zamanda "Her zaman tren kalkmak üzere. Kısa kesin söyle'den yanayım" deyor valla bu da doğru, az sözcük ile çok şey anlatmakta tabi anlayabilene :) Bu bölümdeki her cümle, her pasaj üzerine saatlerce düşünülebilir, her okuyuşta farklı anlamlar çıkarılabilir. Canın sıkıldı mı aç, oku, düşün, bir de tebessüm et ya da bu adam ne deyor diyebilirsin bilemem :) He bir de yuvarlağın köşeleri mi olur deme olur neden olmasın bir düşün bu adam acaba köşelerinden kurtul mu demek isteyor :) Bu bölümü böyle uzuncak inceledim ama alıntılarımın fazlalığından ne kadar çok sevdiğimi anlamışsınızdır, sıktıysak affola.
''Ça' adlı
