Sevincin, sevincin, hüzünlerin eşkıyası,
Bir bardak birada ağlamanın haramisi.
Gören de bir harami diye adlandırır seni,
Yıllar sonra sert çizgilerini anar.
Bir açıdan, insanın "çıplak bir maymun"dan; idin, egonun ve süperegonun oyun alanından; itkilerin ve içgüdülerin piyonu ve oyuncağından; şartlanma ve öğrenme süreçlerinin ürününden; sosyoekonomik koşulların, rahatsızlıkların ve komplekslerin kurbanından başka bir şey olmadığını duymak da insana iyi gelir.
Şizofren birisi söylese bile iki kere iki yine dörttür ve dört olarak kalır. Aynı şekilde, Hölderlin'in şizofren, Nietzsche'nin general paresis olması, ne ilkinin şiirinin, ne de diğerinin felsefesindeki doğruluğun değerini azaltmaz. Bu iki psikoz "olayı" konusunda ciltler dolusu kitap yazan psikiyatristlerin adları unutulduktan çok zaman sonra bile Hölderlin ve Nietzsche adlarının yine okunacağından ve saygıyla anılacağından eminim.