Geçmez sandığın her dert , bitmez sandığın her acı, sonsuz sandığın her mutluluk, bugünden baktığında küçücük bir ânın içine sığabilecek kadar küçülüyor. Her şey , öyle ya da böyle geçip gidiyor.
Hiçbir şey toptan iyi ya da toptan kötü değil. İyiler de var , kötüler de... Ama beyin hep kötüleri seçiyor bizi korumak için. Kötü anılar biraz fazlaysa veya hayatımızda derin izler bıraktıysa , işte o zaman iyi anılar hiç yokmuş gibi geliyor insana. Oysa oradalar , tüm anılar orada , eğer elimizi uzatıp değmeye çalışırsak iyi olanlara da dokunabiliyoruz.