Biliyor musun Andrey, benim içimde ne yakıcı, ne de kurtarıcı hiçbir ateş yanmadı.
Hayatımda hiçbir zaman başkalarının ki gibi gittikçe renklenen, parlak bir güne çevrilen bir sabah olmadı; bir sabah ki yakıcı öğlesi geçtikten sonra yavaş yavaş solsun ve kendiliğinden akşama karışsın.
Hayır, benim hayatım sönmüş başladı.
Tuhaf, fakat böyle.
Kendimi bilir bilmez sönmeye başladığımı hissettim.