Bir devlete benzetiyorum kendimi.
İşim gücüm bitmiyor.
Bir türlü yerleşemiyorum odamda.
Her istediğim kitabı alamıyorum.
Plânlar içinde geçiyor ömrüm,
Başlayıp tamamlayamıyorum.
Bir devlete benzetiyorum kendimi.
İçimdeki hükümetin gidişini anlayamıyorum.
Yıllar ötesine düşünür düşünmez
Hemen mesut ve zengin oluyorum.
Nedense geçmiş günler unutuluyor
Tarih kitabı gibi hatıra defterlerimi okuyorum.
Şiir el sallıyordu hafiften
Ölgün Sezar gibi
Dönmez sanırdım gittiği yerden
Bir gün Lorca’ya çalan yüzüyle.
Senin şiirindi niceden
Çiçeği gizli açan akasya
Lâv gibi tomurcuğu geceden
Patladı çıktı işte, sabaha.
Sıcacık düşlerindi yıllarca
Dişlerinde sancı gibi beklettin
Şiirinle,insan dolu sevdanla
“Hasretinden prangalar eskittin.”