Nisa
@aleksitimii
Şu anda okuduğu kitap
bu kitapla ilgili garip duygular içerisindeyim.kitabın dili kolay sayfaları çabuk geçiyorsunuz ama ne okuduğunuzu anlamıyorsunuz gibi hissediyorsunuz.
başta her şey karmakarışık geldi. olaylar, kahramanlar kopuktu kitaba adapte olmam 100 sayfamı aldı galiba birde sanırım zihnimin berrak olmadığı bir dönemde okuduğumdan olsa gerek bazı sayfaları dönüp tekrar okudum kişileri ve olayları örtüştürmek için ama bu benle de alakalı olabilir.
neyseki kitabı baştaki gidişatının karmaşıklığına göre yargılayıp yarıda bırakmamışım ludonun hikayesine, iç dünyasına, ülkenin değişen koşullarına, evde geçirdiği 28 seneye, yaşarken kaybettiklerine, yaşlanmasına roman boyunca eşlik ediyoruz. birde evin dışında da bizlere eşlik eden kahramanlarımız var, kitabın sonlarına doğru bu kahramanlarımızın da hikayesine giriyoruz ve karakterler daha da netleşiyor.
son tahlilde ben kitabı beğendim, başlangıçta zorlasa da tavsiye ederimmm.
Öncelikle vaowww’luk bir kitap asla değil ama okunmayacak kadar yerilmesi gereken bir kitapta değil.Roman tarzında yazılmış kişisel gelişim kitabı diyebiliriz, bazı yerlerde güzel öğütler veriyor bazı yerlerinde ise tekrarlayan öğütleriyle sıkıyordu.
Eleştireceğim kısımlara gelecek olursak kitapta toksik pozitiflik var okurken bu beni çok rahatsız etti. Mesela bir bölümde aldatıldığını düşünüyordu kahramanımız ve doğal olarak üzülüyordu, rehberi acı sen müsade ettiğin müddetçe seninle olur safsataları sıkıyordu.
Kanka o işler her zaman öyle olmuyor işte, bırakta acımızı yaşayalım, her şey bizim bakış açımızla ilgili değil, bazen karşımızdaki insan bize kötülük yapmak istemiştir ve yapmıştır demek istedim o bölümde mesela rehbere.
Kitap boyunca sürekli mutluluk, pozitiflik kavramlarının pompalamaya çalışılması da saçmaydı, üzülmemiz gerekiyorsa üzülebilmeliyiz acı çekmemiz gerekiyorsa çekebilmeliyiz duyguları ertelemenin geçiştirmenin ve sorgulamanın çokta bir anlamı yok duygunun bizde oluşturduğu sonuç ne onunla ilgilenmek lazım.
Birde her bölümde karakter o anki konuyla ilgili zıtlaşıyor sonra çokta sorgulamadan kabul ediyordu,her durumdan bir öğreti kazanmaya çalışması da bir yerden sonra kitabı sıkıcılaştırdı.
Dili basit kolay okunabilecek bir kitap bana kalırsa,başta da dediğim gibi altını çizdiğim güzel yerlerde vardı şans verilebilir diye düşünüyorum.
Çayınızı kahvenizi yanına alıp 1-1,5 saatte okuyabileceğiniz sizi yormayacak güzel bir kitap. insanın yaşadığı aidiyetsizlik duygusunu yazar bir çocuğun gözlerinden bizlere aktarmış. kitap bittiğinde bir burukluk hissediyorsunuz ayrıca okuma zevki yüksekte bir kitaptı, yazar daha uzun yazsın daha çok detaya girsin isterdim açıkçası.
bu kitap neden bu kadar yüksek puan almış anlamadım, okunmayacak bir kitap değil ama abartıldığı kadarda değil anlatılanlar çok yüzeysel kalmış beklemtimin çok çok altında kaldı
Kitaba başladığınız andan itibaren su gibi akıp gidiyor,anlatımı sade herkes tarafından anlaşılacak bir dil kullanılarak yazılmış.Anlatım konu başlıklarına ayrılmış bu da okumayı kolaylaştırıyor.Açıklanan konular yer yer örneklerle desteklenmiş böyle olmasi da olayları kafamda somutlaştırdı açıkçası.Okurken "ya evet bu bende de boyle olmustu" hissine yer yer kapiliyosunuz. Kitap aslinda bi nevi kendinize dışardan gözle bakmanizi sağliyor.Kendinize ve olaylara verdiğiniz tepkilerle alakalı farkindaliginizi artiracağini düşündüğüm bir kitap okumanızı tavsiye ederim.
