Ama gitmedim. Daha doğrusu, gitmeyeceğimi sandım. Çünkü Glória beni tuttuğu gibi dışarı sürükledi ve bahçeye bıraktı. Ardından eve girip mutfakla salonun kapılarını kapadı. Pes etmedim. Hangi pencerede belirse önüne oturdum. Evin tozunu alıp yatakları toplamaya başladığı için tek bir yerde durmuyordu. Kendisini izlediğimi her gördüğünde pencereyi kapıyordu. Neticede beni görmemek uğruna evdeki bütün pencereleri kapatmış oldu.
"Sence bu yarasa seni çok seviyor mu?"
"Sevmez olur mu..."
"Yürekten mi seviyor?"
"Kesinlikle."
"Öyleyse geleceğine emin olabilirsin. Biraz gecikebilir, ama bir gün mutlaka seni bulacaktır."