Aley B.

Meğer ağlayabilmek bile bir lüksmüş.
Sayfa 311
Alıntı
Reklam
Sen enerjini ona buna kızmakla harcarsan geriye bir şey kalmaz, işte böyle depresyona girersin. Şimdi sana düşen bir an önce hayatı affetmen. Hepimiz hata yapıyoruz. Bunları geçmişte bırak. Kinle, öfkeyle yaşarsan hayat sana güzel şeyler veremez. Bu sefer de böyle kesersin önünü. Sen aç kollarını, sarıl dünyaya, bak bakalım o zaman dünya sana neler verecek.
Sayfa 303
Alıntı
İnsan hayatın dilini ilk yedi yaşına kadar büyüdüğü evde öğrenir. O artık kişinin anadilidir.
Sayfa 301
Alıntı
Bana âşık olsaydı ki olmayacaktı, bunu görebiliyordum ama âşık olsa da sürekli şüpheyle yaşayacaktım. Bana baktığında kime baktığını asla bilmeyecektim. Gerçekten beni mi öpecekti... Bana sarılırken içinden keşke mi diyecekti? Yaptığım herhangi bir şey ona diğer kadını mı hatırlatacaktı? Kahve içerken bile kafamdan hep "acabalar" geçecekti. Birisi bu hikâyenin sonuna virgül koymuştu ama belki de sadece eli kaymıştı, eli kaymış ve noktanın aşağısına bir kuyruk çizmişti. Nasıl ya da ne zaman olduğunu bilmiyordum ama... Kesinlikle bana ait olmayan bu hikâye bitmişti.
Sayfa 314
Alıntı