Aleyna Burunsuz
@aleyburun
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu özellik aynı zamanda empatiyi de içeriyor. Bisnca Acevedo tarafından yapılan bir başka çalışmada, duyarlı ve duyarlı olmayan kişiler, hem yabancıların hemde sevdiklerinin mutluluğunu, üzüntüsünü ya da bir hissin belirgin olmadığı durumlarını ifade eden fotoğraflarına bakmışlardır. Fotoğrafta duygu olduğu her durumda, duyarlı kişilerin insula'larında aktivasyon artmış, aynı zamanda nöron sistemlerinde, özellikle sevdiklerinin mutlu yüzlerine bakarken, daha fazla aktivite görülmüştür.
Bugün bu kitabın altını çizdiğim yerleri tekrar gözden geçirdim. Kısır döngüler ve değer için sürekli öneri gördüğüm için geçen sene okumuş ve hayal kırıklığına uğramıştım. Çünkü sorunları, soruları biliyordum ve bu kitapta ben cevap bulamamıştım. Bugün tekrar gözden geçirdiğimde aslında her insanın cevabının farklı olabildiğini gördüm, soruyu bilmek ve bunu bilerek yaşamakta kısır döngü içerisinde sana cevap veriyormuş ve hayat değiştiğinde kendimle konuşurken aslında cevapları alabildiğimi gördüm. Döngümün farkında olup başlama noktalarını artık görüyorken, o döngüdeki duyguları çok fazla hatırladığımı ve kendimi o duygular sandığımı çözmüşüm. Kırmızı noktalarımı tanıdığım, yönetmek için destek aldığım öfkenin benim olmadığını farkettim. Ya birinin üzerime giydirdiğini ya da döngülere tutunup aynı hisleri yaşayacağıma dair korkuyla öfke yaşıyormuşum. Farkında değilmişim ben bir önceki gündeki ayakkabıyı giymiyormuşum. Bu düşüncem değişir mi bilemem ama korkmamız gereken kısır döngüdeki olaylar sıralaması değilmiş, üzerimize giydiğimiz ve aynı şekilde acıtacağını sandığımız duygularmış. Artık kısır döngüden korkmuyorum, çünkü ben aynı ben değilim. Hayatı aynı toylukla yaşamıyorum, aynı yabancılıkta da. O duygulara tutunup, kendimde olmayan değersizlik ile mükemmel bir kalkan oluşturmuşum mesela yada korktuğum duyguları sırf kendi döngümü tekrardan gerçekleştimek için veyahut tanıdıklık hissi ile hep çevremden almayı görev edinmişim. Bir kitap tekrarı ile kendimle bu kadar yakınlaşabilmek inanılmaz hoşuma gitti. Altıntı yapmadan önce, altını çizdiklerimden öte bu kitabı tekrar okumak istiyorum. Beni bu kadar hayal kırıklığına uğratan kitabın beni bu kadar ferahlamayla yüzleştireceğini beklemezdim. İnsanın kendini bulma sürecinde baş ucu kitabı, daha iyisini bulana
Bu yüzden hiçbir şey söylenemez; sen öngörülemezsin. Kimse ne olacağını, senin onu nasıl ifade edeceğini söyleyemez. Şarkı mı söyleyeceksin, dans mı edeceksin, resim mi yapacaksın, sessiz mi kalacaksın, kimse söyleyemez. Ve hiçbir şeyin söylenememesi, hiçbir şeyin öngörülememesi iyidir. Güzelliği buradadır. Öngörülebilir olsa, senin şöyle ya da böyle olacağın söylenebilse, o zaman sen mekanik bir şey olursun.
İsa'da, Meera'da, Chaitanya'da,{6} yalnızca bir olasılık ortaya çıkmıştır, gelecek görünmüştür. Her ne isen o halde kalman gerekmiyor. Dahası mümkün. Bu yüzden Buda yalnızca geleceğe dair bir simgedir. Onu taklit etme; daha çok, bırak onun hayatı, onun benliği olan olgu senin içinde yeni bir susuzluk olsun, o kadar. Şimdiki halinle yetinmemelisin. Bırak Buda senin için bir yetinmemezlik olsun, bir aşma, öteye geçme, bilinmeyene gitme susuzluğu olsun. Kendi benliğinin zirvesine ulaştığında, Buda'ya bodhi ağacının altında ne olduğunu ya da İsa'ya çarmıhta ne olduğunu ya da sokaklarda dans ederken, Meera'ya ne olduğunu anlayacaksın. Anlayacaksın, ama ifaden sana ait olacak. Sen bir Meera, bir Buda ya da bir İsa olmayacaksın. Sen kendin olacaksın ve bunu daha önce hiç olmadın. Sen benzersizsin.