Aleyna Gerdan

8/10
·72 syf.··
Beğendi
·
2016 3. kitabı
·
3 günde okudu
·
Okunma: 09 Nisan 2016 00:00
Edebiyatla ve Sylvia Plath'in yaptığı edebiyatla ilgili bilinmesi gerekenler, gizdökümcü tarz ve bunları Nilgün Marmara'nın yazdığını bilmek, hissetmek o kadar güzel bir haz ki...
Şiir
Sylvia Plath'ın Şairliğinin İntiharı Bağlamında AnalizNilgün Marmara · Everest Yayınları · 20241,485 okunma
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.

Aleyna Gerdan

, bir kitap okudu
8/10
·72 syf.··
Beğendi
·
3 günde okudu
·
Okunma: 09 Nisan 2016 00:00
·
2016 3. kitabı
6/10
·282 syf.··
2015 1. kitabı
·
29 günde okudu
·
Okunma: 18 Haziran 2015 00:00
Okunması benim için zor olan bir kitaptı. Ama duyguları her zerresine kadar işlemesi açısından gayet tatmin ediciydi. Kayıp Zamanın İzinde serisinin diğer kitaplarını okumadığım için de zor olmuş olabilir tabii.
Albertine KayıpMarcel Proust · Yapı Kredi Yayınları · 20252,791 okunma

Aleyna Gerdan

, bir kitap okudu
6/10
·282 syf.··
29 günde okudu
·
Okunma: 18 Haziran 2015 00:00
·
2015 1. kitabı
Marcel Proust
8.6/10 · 2.791 okunma
Sylvia Plath
“Yaşamımın, öyküdeki yeşil incir ağacı gibi önümde dallanıp budaklandığını görüyordum. Her dalın ucunda tombul, mor bir incir gibi eşsiz bir gelecek beni çağırıyor, göz kırpıyordu. İncirlerden biri, bir eş, mutlu bir yuva ve çocuklardı. Bir başkası, ünlü bir ozan, öteki parlak bir profesör, biri şaşırtıcı editör Ee Gee, öbürü Avrupa, Afrika ve Güney Amerika, biri Constantin, Socrates, Attila ve garip adları değişik meslekleri olan daha bir yığın aşık, bir başkasıysa Olimpiyat takım şampiyonu bir kadındı. Bu incirlerin üzerinde ve ötesinde, ne olduklarını pek çıkaramadığım bir sürü incir daha vardı. Kendimi dalların çatallandığı noktada otururken görüyordum. Ve incirlerden hangisini seçeceğime bir türlü karar veremediğim için açlıktan ölüyordum. Hepsini ayrı ayrı isityordum incirlerin ama birirni seçmek ötekilerin hepsini kaybetmek demekti. Ve ben orada karar veremeden otururken incirler buruşup kararmaya başlıyor ve birer birer toprağa, ayaklarımın dibine düşüyorlardı.” -Sylvia Plath