dr. ali doğan
@alidogan1859
Kaymakam - Dr. (Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi) - Sosyolog - Yazar - Editör
Ankara
462 okur puanıHaziran 2019 tarihinde katıldı
Beyhude ömrüm / Mustafa kutlu
Mustafa Kutlu en sevdiğim Türk öykücülerdendir. Beyhude Ömrüm de bence en başarılı çalışması.
Kitapta bir köylünün bahçe kurma sevdası atrafında gelişen hadiselerle köyün yavaş yavaş boşalmasını iyiden iyiye hisseder, yüreğinizin bir yerlerinde bir hüzün bulursunuz. O kalabalık düğünleri, bir avuç toprak için edilen kavgaları, köydeki canlılığı bir anda durgun bir göle dönmüş bulursunuz. Terk edilip gidilmiş biri gibi gelir köy size. Son sayfayı okuyup, kitabın kapağını yavaşça kapatıp, rafına koyduktan sonra boğazınıza kocaman bir yumru oturur. Nostaljik biz hüzün yaşarsınız.
Muhakkak okumak gerek.
"Öyle, bir tahta sıra üstüne oturup derdime yanıyorum. Erkek adam eşinden önce gitmeli. Yaşlı bir erkek eşini kaybedince yetim çocuğa dönüyor; eli iş tutmaz, kendine bakamaz. Oysa kadınlar daha metin ve yalnızlığa dayanıklı."
"İnsan bu dünyaya niçin gelir? Herhalde bir bahçe kurmaya..."
"Nedir yani; bir karı-kocanın dağ başında bir köylü de olsa, birbirini sevip sayması bahtiyarlık değil midir? O sıra her ikisi de birbirine bakıp:
‘Cenab-ı Hak seni bana, çoluk çocuğuma bağışlasın’ diye içinden geçirmesi çok mudur? Her derdin ilacı; bir tatlı tebessüm, iki güzel söz."
“Pembe-beyaz şeftali çiçekleri, süt köpüğü gibi kabarmış erik, kaysı, vişne, kiraz çiçekleri; sarışın kızılcık çiçekleri yağıyor üstüme, serpiliyor gökten.
aman allah’ım, ne güzel, ne güzel.
Yağsın durmadan, yağsın ve örtsün üstümü bu çiçek kokuları, nerdeyim ben?
Gözlerimde yaş, elimde dua.
Öldüm ve bir bahçeye gömüldüm.”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sır / Mustafa Kutlu
1990 yılında kaleme alınan kitap, müştereği tekke ve tekkenin başındaki bir "efendi" olan 8 hikayecikten oluşuyor. Kitabın bütünü bir şeyhin dramını yansıtıyor. Şeyhin dergâhında ve etrafında toplumun hemen her kesiminden tipler yer alıyor. Bir gazeteci, bir ilim adamı, bir siyasetçi vb. Bu tiplerin tekke ile olan bağlantıları aynı zamanda kendi şahsî dramlarını da ortaya koyuyor.
Sır kitabı Kutlu'nun öteden beri işlemekte olduğu Türkiye'de toplumsal değişme serüveninin bilhassa seksen sonrasındaki görünümüne ışık tutmakta, eleştiriler getirmektedir.
Karakterlerin vazgeçtiklerinin yanında asıl husus, siyasi veya bireysel güç kazanmak için yapılanlar. Tekkenin amacından saptırılması, politik dalaverelere alet edilmesi, çıkar dünyaları ve benzeri şeyler.
Kitabın dili sade ancak tasavvufi imalar ihtiva eden bir dille yazılmış ve metaforlar kullanılmış. Okumak en fazla üç saatinizi alır.
Hayvan Çiftliği / George OrwellRoman-Edebiyat
Alıp bir çırpıda okuduğum en güzel politik hiciv romanı diyebilirim. Daha önce "Bin Dokuz Yüz Seksen Dört" kitabını da okuduğum Orwell'ın normal bir zekaya sahip olmadığına iyice ikna oldum. Kitap hakkında farklı yorumlar olsa da genel olarak 1940'lardaki "reel sosyalizm/Stalinizm"in eleştirisi olarak kabul ediliyor.
Hayvan Çiftliği'nin baş kişileri hayvanlar. Bir çiftlikte yaşayan hayvanlar, kendilerini sömüren insanlara başkaldırıp çiftliğin yönetimini ele geçiriyorlar. Amaçları daha eşitlikçi bir topluluk oluşturmak. Aralarında en akıllı olan domuzlar (neden domuz olduğunu çözemedim), kısa sürede önder bir takım oluşturur; ama devrimi de yine onlar yolundan saptırır. Lakin yeni yönetim insanlardan daha baskıcı, daha acımasız bir yönetime dönüşür. Romandaki önder domuzun, düpedüz Stalin'i simgelediği çok açık
Kapağına ve alt başlığı olan "Bir Peri Masalı"na kanmayın. Hayvan Çiftliği, bir masal anlatımıyla yazılsa da küçükleri eğlendirecek bir peri masalı değil, çok çarpıcı bir politik taşlama.
Kitap "bütün hayvanlar eşittir" sloganıyla başlar ama yönetime domuzlar hakim olunca slogan "tüm hayvanlar eşittir ama bazıları daha çok eşittir"e dönüşür. Sanırım bu her şeyi özetliyor.
Tavsiye ediyorum (ama "şiddetle" değil, "hararetle" tavsiye ediyorum)
8/10
İtiraf edeyim ki, 
Safiye Erol ismini bir yazar hanımefendi tavsiye edene kadar hiç duymamıştım. Döneminin en meşhurlarından olmasına rağmen bir süre unutulan ama son yıllarda kitapları yeniden basılmaya başlanan, içi Rumeli hasretiyle yanan, tam bir Osmanlı kadını, Türk aşığı olan yazar 1902 Edirne doğumlu. Erol, bu “en sevdiği” romanını yazmıyor, yaşıyor. O kadar içten yaşıyor ki, on iki kilo verip iki kez de bayılıyor ve bunu da “ben bir eserimde bir aşk hicranını tarif ederken o hicranı bütün şark kadınları namına yaşadım” şeklinde ifade ediyor.
Ciğerdelen (Slovakça, Štúrovo; Macarca, Párkány) bugünkü Slovakya’nın en güneyinde yer alan, Macaristan’ın Estergon şehriyle sınır komşusu. Ülkeleri ve dolayısıyla Çiğerdelen ile Estergon’u Tuna Nehri ayırıyor. Şehir 1541 yılında Osmanlı’nın eline geçiyor, 1683’te elimizden çıkıyor. (Bu kaybettiğimiz topraklar ve geride bıraktığımız insanlar derin bir yaradır hep)
Romanda 1600’lü yıllarda sınır boyunda şehri savunan Türk beyliğinin başından geçenler, Avusturya, Macar, Sırp ve diğer milletlerle olan ilişkiler, kadın gözüyle aşk’ın felsefesi, dünyevi aşk’tan ilahi aşka giden yol ve bu aşk’ın Cumhuriyet’in başındaki bir çiftteki etkisi anlatılıyor. Hele bir “yedi peçeli hikayesi” var ki, tüm kadınların okumasını tavsiye ederim. Öte yandan yazar, o kadar güzel kelimeler kullanmış ki zaman zaman sözlüğe bakma ihtiyacı hissettim. Balkan Türklerinin kendilerine özgü bir şivesi olduğunu daha iyi anladım.
“Ben evvelâ aşkı aradım, sonra Allah'ı aradım. Bunca çile pahasına aşkın da, imanın da manasını insanlığa hizmet olduğunu öğrendim.”
“İnsanın gönlüne tanrı makamından bir nûr düşerse o kişi emsâline karşı yükselmiş olur. En çok seven en büyük işleri başarmak borcundadır. Şöyle ki: Aşık olan zaten alacağını almıştır, Artık birşey
Safiye Erol ismini bir yazar hanımefendi tavsiye edene kadar hiç duymamıştım. Döneminin en meşhurlarından olmasına rağmen bir süre unutulan ama son yıllarda kitapları yeniden basılmaya başlanan, içi Rumeli hasretiyle yanan, tam bir Osmanlı kadını, Türk aşığı olan yazar 1902 Edirne doğumlu. Erol, bu “en sevdiği” romanını yazmıyor, yaşıyor. O kadar içten yaşıyor ki, on iki kilo verip iki kez de bayılıyor ve bunu da “ben bir eserimde bir aşk hicranını tarif ederken o hicranı bütün şark kadınları namına yaşadım” şeklinde ifade ediyor.
Ciğerdelen (Slovakça, Štúrovo; Macarca, Párkány) bugünkü Slovakya’nın en güneyinde yer alan, Macaristan’ın Estergon şehriyle sınır komşusu. Ülkeleri ve dolayısıyla Çiğerdelen ile Estergon’u Tuna Nehri ayırıyor. Şehir 1541 yılında Osmanlı’nın eline geçiyor, 1683’te elimizden çıkıyor. (Bu kaybettiğimiz topraklar ve geride bıraktığımız insanlar derin bir yaradır hep)
Romanda 1600’lü yıllarda sınır boyunda şehri savunan Türk beyliğinin başından geçenler, Avusturya, Macar, Sırp ve diğer milletlerle olan ilişkiler, kadın gözüyle aşk’ın felsefesi, dünyevi aşk’tan ilahi aşka giden yol ve bu aşk’ın Cumhuriyet’in başındaki bir çiftteki etkisi anlatılıyor. Hele bir “yedi peçeli hikayesi” var ki, tüm kadınların okumasını tavsiye ederim. Öte yandan yazar, o kadar güzel kelimeler kullanmış ki zaman zaman sözlüğe bakma ihtiyacı hissettim. Balkan Türklerinin kendilerine özgü bir şivesi olduğunu daha iyi anladım.
“Ben evvelâ aşkı aradım, sonra Allah'ı aradım. Bunca çile pahasına aşkın da, imanın da manasını insanlığa hizmet olduğunu öğrendim.”
“İnsanın gönlüne tanrı makamından bir nûr düşerse o kişi emsâline karşı yükselmiş olur. En çok seven en büyük işleri başarmak borcundadır. Şöyle ki: Aşık olan zaten alacağını almıştır, Artık birşey
