Etienne Davodeu çizgi roman yazarı ve Richard Leroy ise bir şarap üreticisi. Etienne şarap ile ilgili bir şey bilmiyor, Richard da çizgi roman ile ilgili bir şey bilmiyor. Etienne, Richard'a yanında bir yıl çalışmaya gidiyor. Richard da Etienne ile beraber bu bir yılda çizgi roman ve yazarları, yayıncılık hayatıyla ilgili bir şeyler öğreniyor. İkisi de birbirinin alani ile ilgili kendini "cahil" olarak tanımlıyor.
Bu zaman diliminde benim hoşuma giden şey ikisi de çok sabırlı. Karşı tarafa uzmanlık alanı ile ilgili yerinde doğru sorular soruyor, bu alanlarda emek harcıyorlar. Gidilmesi gereken yerlere gidiyorlar ya da yapılması gerekeni yapiyorlar. Yazarlar, şarap üreticileri ile tanışıyorlar,konusuyorlar.Yeter ki karşı taraf bir şeyler öğrensin amaç. İki karakter de kitabın kapağında yazıldığı gibi bir yılın sonunda"karşılıklı bir aydınlanma" yaşıyor.
Kitapta çizgi roman kitaplarından, yazarlarindan,çizgi roman fuarlarindan;bagcilikta, budama, toprak sürme, gübreleme, hasat, toprakta olması gereken detaylar,şarap yapımı ile ilgili birçok detaydan bahsediliyor.
Kitabın diline gelirsek Etienne ve Richard konuşmalarında tatlı bir mizah var. Bu mizahla, görseller ve bilgiler birleşince okur da bilgi sahibi oluyor.Cahiller'in bize artısı da burada. (Etienne gerçekten çok güzel çiziyor. )
Okuduğum kitaplardan Maus'u, Küçük Prens'in çizgi romanlarından Cahiller'de bahsedilmesi çok hoşuma gitti.
Dememe gerek var mi bilmiyorum. Bu kitaptan çizgi roman kitabı alışveriş listesi oluşturdum
Ben bu kitabı çok sevdim. İyi çizgi roman deyince aklıma artık Cahiller ve Maus İlk başta; ardından da Martin Eden, Persepolis, Sıradan Zaferler gelecek. Tavsiye ederim
Ayfer Tunç karalasa okurum gibi sevgim var. Fakat güzel karalasa daha güzel okurum diye bir kararım da var. Konu sadece kitap başlığı ve başlığı açan içerik gibi olsaydı çok heyecanla okuyabilridim. Değişik bir stilde yazmıştı. Noktası olmayan, virgülle bağlanmış,alt alta market alışveriş listesi gibi sıralanmış cümleler içinde kayboldum bazen. Kahramanımızın evli bir adamla 30 yıl süren metres hayatını guzellemesi ve adam ölene kadar bu ilişkinin devam etmesi hiç keyif vermedi.Sanki çakma Masumiyet Müzesi okumuşum hissi yaşattı. Verdiğim puan yazarı sevgimden çünkü bu kadarını bile hak etmiyordu.
Reklam
DUDAKTAN KALBE KİTAP İNCELEMESİ
Öncelikle belirtmeliyim ki Reşat Nuri, alışveriş listesi yazsa onu da okurum. Böyle akıcı bir anlatım, dilin güzel kullanımı beni o kadar kitabın içine çekti ki. Konusu itibarıyla da zaten dikkat çekici bir roman. Kısa özetleyecek olursam:
Roman, çocukluk yıllarında başlayan ve yıllar içinde derin bir aşka dönüşen Hüseyin Kenan ile Lamia’nın hikâyesini anlatır. Hüseyin Kenan, müziğe düşkün, duygusal ama hayata karşı kararsız bir gençtir. Lamia ise masum, içe dönük ve duygularını derin yaşayan bir genç kızdır. İkisi arasında güçlü bir sevgi doğmasına rağmen, Hüseyin Kenan’ın zayıf iradesi, kararsızlığı ve hayat karşısındaki savrulmaları bu aşkın önündeki en büyük engel olur. Hüseyin Kenan, Lamia’ya olan sevgisine rağmen kolay etkilenir, geçici heveslerin peşinden gider ve bu durum Lamia’nın büyük hayal kırıklıkları yaşamasına neden olur. Lamia, sevdiği adamın değişmesini beklerken içten içe yıpranır; fakat Hüseyin Kenan, gerçek sevgiyi ancak onu kaybettikten sonra fark eder. Roman, “dudakta kalan” yani söylenen ama kalbe inmeyen sevgilerin insan hayatında nasıl derin yaralar açtığını göstererek hüzünlü bir sonla tamamlanır. Lamia, romanın en saf, içe dönük ve duygusal karakteridir. Sevgisini gösterişle değil, sabır ve fedakârlıkla yaşayan bir yapıya sahiptir. Hüseyin Kenan’a olan sevgisi derin, temiz ve süreklidir. Hayatındaki mutluluğu sevdiği adamın varlığına bağlamış gibidir. Hüseyin Kenan, kararsız, zayıf iradeli ve duygularını yönetemeyen bir karakterdir. Müziğe olan ilgisi onun romantik yanını besler; ancak bu romantizm sorumluluk duygusuyla desteklenmediği için yüzeyde kalır.
Kenan, Lamia’yı sevmesine rağmen hayat karşısında net bir duruş sergileyemez. Anlık duygularla hareket eder, kolay etkilenir ve bu yüzden hem Lamia’yı hem de kendisini mutsuz eder. Gerçek
Ayfer Tunç'tan okuduğum 13. kitap Annemin Uyurgezer Geceleri. Ayfer Tunç benim tarafsız gözle bakamadığım, alışveriş listesi yazsa okurum dediğim bir yazar. Bu kitabını da E.'ye söve saya :) severek okudum, E.'yi ve Eyşan'ı daha fazla okumayı, onları anlamaya çalışmayı çok isterdim. Kim bilir belki Ayfer Tunç bu kitabı da bir üçlemeye dönüştürür :) Tavsiyemdir.
Puan vermedi
perec okumak on insanın altısı için beş altı eseri dışında yüksek okuma keyfi sunmayan, bir yazarın kafasının içinde oluşturduğu envanter vitrini gibi. öyle de sahiden, böyle düşünen yanlış düşünüyor denemez, paris'te yürüyen insanların adım atış envanteri, bir kafede oturan insan topluluğunun konuşma biçimleri envanteri gibi sınırsız envanter barındıran bir zihnin listesi.
"konuşmalar, üçlü konuşmalar, çok sayıda kişinin yer aldığı konuşmalar: dudak hareketleri, ellerin hareketleri, kimi duyguları açığa çıkaran mimikler yer değiştirme biçimleri: yürüme, iki tekerli araçlar (motorlular, motorsuzlar), arabalar (özel arabalar, şirket arabaları, taksiler, sürücü kursu arabaları), ticari araçlar, kamu hizmeti araçları, toplu ulaşım araçları, turist otobüsleri
eşya taşıma biçimleri (elde, kolun altında, sırtta) çekme biçimleri (tekerlekli alışveriş arabası) kararlılık ya da istek dereceleri: beklemek, dolaşmak, sürüklenmek, gezinmek, gitmek, bir yere doğru koşmak, aceleyle ilerlemek (örneğin, boş bir taksiye
doğru), aramak, oyalanmak, duraksamak, kararlı adımlarla yürümek
bedenin duruşları: oturmak (otobüslerde, arabalarda, kafeierde, banklarda)......"
fakat bir şey var. bu özenli ancak önemsiz gözlem becerisi yaşamın en havada kalmış hallerini göstermede öylesine mahir ki, günlük seyirde kaçırılan pek çok durumu yeniden duyurma şansı sunduğu için ben on kişiden geriye kalan dört kişilik safta hiç merak uyandırmayan bir kitabın sayfalarını canhıraş çeviriyorum.
7/10
2025 174. kitabı
Bu yazar zaten o kadar çok tartışmaya açık bir yazar ki. Gerçekten okumaktan keyif aldığım bir yazar ve ne yazsa okurum alışveriş listesi yazsın onu bile keyifle okurum diyebileceğim yazarlardan.
Kitaplarını belli bir sıraya bağlı kalmadan aslında çoğunlukla okudum ama hedefim hep hepsinin baştan sona sıralı bir şekilde yani Rina’nın sitesinde belirtmiş olduğu sıraya göre okumak.
Bu kitapta royal elite serisinde altıncı kitabımız Cole ve Silver’ın hikayesini anlatıyor. Açıkçası tam anlamıyla ne beklemem gerekiyor bilmiyorum çünkü Silver diğer kitaplarda gerçekten çok gıcık ve itici bir karakterdi, ne olduğunu tam anlamıyla belli edemeyen arkasında bir şeylerin gizlendiği bir karakterdi. O yüzden kendi hikayesini gerçekten çok merak ediyordum. Cole ise Aiden’ın kitabından itibaren gerçekten sinir bozucu ukala ve hep bir şeyleri gizleyen bir karakter.
Bu kitap hakkında hem çok sevildiğini hem de çok nefret edildiğine dair yorumlar okuduğum için ne düşünmem gerektiğini tam bilmiyorum. Silver’in neden bu şekilde olduğunu görme açısından güzel bir kitaptı ama çok fazla boşluk vardı karakter gelişiminde çok fazla değişiklik yoktu. Cole tam bir psikopat ve bunu kendi kitabında da görmek açıkçası şaşırtmadı. Her iki karakterde tencere kapak olmuş bence.
Nefret etmedim ama sevmedim de Silver’in peşinde olan manyagin kişiliği biraz şaşırttı olasılıklar arasında vardı ama açıkçası direk bu şekilde tahmin etmemiştim. Royal elite serisini bu kitapla beraber tamamlamış olduğum için mutluyum bu karakterlerin çocuklarına daha çok sevdiğim bir gerçek.
Reklam
Reklam