9
@alkamerind
bilinmeyeni yalnız bırakın
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Utanç, benliğin etnik temizliğidir. Dehşete kapılmış ve dehşet uyandıran bir mahkumiyet halidir. İnsanın kendinden korkunç bir manzara yaratmasıdır.
Bu da şu anlama gelir ki utanç, suçluluk duygusunun aksine, atlatılması tuhaf şekilde güç bir duygudur; kimse sizi küçük düşme hissinden konuşarak kurtaramaz (insanın kendini kandırması bir kuralı çiğnemek kadar kolay değildir).
Suçluluk duygusu bir protestonun, bir başarısızlıktan doğan utancın sonucudur; utancın olduğu yerde, ihlal edilmiş olan etik standartlara tartışmasız bir rıza vardır, ama suçluluk duygusunun olduğu yerde çiğnenmiş olan kurallarla ilgili şüpheler söz konusudur. Suçluluk duygusu olduğunda kurallarla ilgili belirsizlikler vardır; utanç söz konusu olduğunda ise belki bilinçdışı bir belirsizlik vardır, ama bu belirsizlik bastırılmak zorunda kalmıştır.
Utancın kurgularından biri kör noktalar yaratmaktır.
Eğer sıklıkla fark edemediğim şekillerde içimdeki ve etrafımdaki dünyadan sürekli olarak etkileniyorsam, ne kadar eğitilebilir olabilirim veya otoritelerin amaçlarına karşılık ne tür bir eğitim alıyor olabilirim? Winnicott'un diliyle ifade etmek gerekirse, etrafta duran herhangi bir şeyi zihnime aldığımda bunu her zaman fark edebiliyor muyum (örneğin farkında olmadan aklımda kalan bir şarkı gibi)?
(Oscar Wilde'a bir keresinde bir yemekte şöyle sorulmuştu: "Peki ama Bay Wilde, ahlakın önemli olduğunu düşünmüyor musunuz?" Wilde'ın cevabı şöyleydi: "Evet, ama önemin önemli olduğunu düşünmüyorum:')