Poetika'da sahnede canlandırılan acıdan duyulan zevk üzerine söz ederken Aristoteles'in modern estetik nosyonlarına yaklaştığı düşünülebilir. Ne var ki Aristoteles burada trajedinin zevkle eğitimi nasıl birleştirdiği üzerinde duruyor. Aynı şekilde Aristoteles'in acıma ve korkmanın katarsise yol açtığı şeklinde ünlü yorumunda, öyle görünüyor ki, yalnızca temizlenme, kötülüklerden arınma değil, hepsinin üstünde, bir "aydınlanma," ruhun aydınlığa kavuşması ve ahlaki anlayışın derinleştirilmesi kastediliyor (Nussbaum 1986). Halliwell, yalın bir biçimde, Aristoteles'te "bağımsız estetik hazza dair herhangi bir öğretinin olmadığı" sonucuna varıyor (1989, 162).