Bazı insanlar can almaz; ama umudu öldürerek insanın içindeki hayatı eksiltir. #okurharitam #kitapalıntıları #dostoyevski #suçveceza #edebiyat Fyodor Dostoyevski Suç ve Ceza
1000Kitap
“Kimi zaman kendimden ve çevremden çok tuhaf bir biçimde kopuyorum; sanki olup biteni dışarıdan biri gibi, sanki akıl almaz ölçüde uzak, zaman ve mekânın dışında bir yerden, bütün o gerilim ve facianın dışından seyrediyorum.”
Alıntı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kıllı birini destekleyince kıllılar yorum yapmış diyenlere...
Destek vermeyecektik de ne yapacaktık? Ortalık kılsızlık hastalığına tutulmuş kıllıları ve kıllarını bırakmasa da kıllılara saygı duyanları sistem dışı kabul gören insanlarla dolu. İnsan bu. Kıllar vardır. Kimisi alır. Kimisi almaz. Herkes başkasının estetiğine uyacak değil. Önemli olan birbirine saygı duymak. Başka bir yorum gördüm. Kıllarımızı almadığımız için erkek Fatma da olsaydık eğer kıllarını alan erkeklere ne diyecektik ya? Gay mi? Ya şu insanları kutuplaştırmayı kesin artık. Yıl olmuş 2026. 21. yüzyılın göbeğinde insanların saçmalıklarıyla uğraşıyoruz. Gelişmemiz gerekirken uğraştığımız konuların boş olması.
1000Kitap
`Suskun
Sus, kimseler duymasın. Duymasın ölürüm ha. Aydım yarı gecede Yeşil bir yağmur sonra... Yağıyor yeşil. En uzak, o adsız ve kimselersiz, O yitik yıldızda duyuyor musun? Bir stradivarius inler kendi kendine, Yayı, reçinesi, köprüsü yeşil. Önce bendim diyor ve sonra benim... Ölümsüz, güzel ve çetin. Ezgisidir dolaşan bütün evreni, Bilinen, bilinmeyen ıssızlıkları. Canımı, tüylerimi sarmada şimdi Kendi rüzgarıyla vurgun... Sarıyor yeşil. Rüya, bütün çektigimiz. Rüya kahrım, rüya zindan. Nasıl da yılları buldu, Bir mısra boyu maceram... Bilmezler nasıl aradık birbirimizi, Bilmezler nasıl sevdik, İki yitik hasret, İki parça can. Çatladı yüreği çakmaktaşının, Ağıyor gök kuşaklarının serinliğinde Çağlardır boğulmuş bir su... Ağıyor yeşil.
Şiir
Bazı insanlar büyürken sadece yaş almaz… Bir gün annesizliği öğrenir, bir gün babasızlığı. Ve o günden sonra kalabalıkların içinde bile biraz eksik yürürler. Çünkü bazı boşluklar zamanla dolmaz, insanın içinde sessizce yaşamaya devam eder.
Kuşlarin sesini seven insan kafes almaz, evinin çevresine ağaç diker. çünkü sevmek başka, sahip olmak bambaşkadir.