Mustafa Kartaltepe
@alohakuzen
Öğrenci
Eskişehir
30 Ocak
13 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
"Bak, biz evimizde hep bir şeyle mücadele ederdik, çoğunlukla da açlıkla. Babam patronlarla, ben okulla mücadele ederdik ve hep kaybederdik. Uzun bir süre sonra artık hep kaybedeceğimiz yerleşmişti bilinçaltımıza. Babam çevresi köpeklerle sarılmış ve köşeye sıkışmış bir kedi gibi savaşıyordu. Er geç bir köpek öldürecekti onu. Ama yine de dövüşmekten geri kalmıyordu. Bunun umutsuzluğunu görebiliyor musun? İşte ben bu umutsuzluk içinde büyüdüm."
Aklım başıma gelip de doğru dürüst düşünene kadar dört beş gün geçti.
İnsan refahtan başka şeyi de sevemez mi? Belki ıstıraptan da aynı derecede hoşlanıyordur?
Ama burada gereksiz bir soru soruyorum kendime:
"Hangisi daha iyidir, kolay elde edilmiş bir mutluluk mu,yoksa insanı yücelten acılar mı? Evet, hangisi daha iyidir?"
